Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
ปรึกษาทนายความที่ออนไลน์ตอนนี้ ทนายความทั้งหมด
คดีแพ่ง ธุรกิจ และทรัพย์สิน คดีแพ่งทั่วไปและสัญญา หนี้สิน บัตรเครดิต และบังคับคดี คดีที่ดินและอสังหาริมทรัพย์ คดีละเมิดและเรียกค่าเสียหาย คดีหุ้นส่วนและบริษัท คดีธุรกิจและการค้า คดีลิขสิทธิ์และเครื่องหมายการค้า คดีล้มละลายและฟื้นฟูกิจการ คดีคุ้มครองผู้บริโภค คดีอาญา ทุจริต และฟอกเงิน คดีอาญาทั่วไป คดีอาญาทุจริตและประพฤติมิชอบ คดี ป.ป.ช. และ ป.ป.ท. คดีผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีฟอกเงินและยึดทรัพย์ คดียาเสพติด คดีเด็กและเยาวชน คดีครอบครัวและมรดก คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คนไทย) คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คู่สมรสต่างประเทศ) คดีมรดก พินัยกรรม และทรัพย์สิน คดีครอบครัวและมรดก (ทั่วไป) คดีไซเบอร์และออนไลน์ คดีฉ้อโกงออนไลน์และหลอกโอนเงิน คดีหมิ่นประมาทออนไลน์และโซเชียล คดี พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์และอาชญากรรมไซเบอร์ คดีออนไลน์และเทคโนโลยี (ทั่วไป) คดีแรงงาน จราจร และปกครอง คดีแรงงานและการเลิกจ้าง คดีจราจรและอุบัติเหตุรถชน คดีปกครอง วินัยข้าราชการและรัฐวิสาหกิจ คดีเฉพาะทางและระหว่างประเทศ คดีทางการแพทย์และสาธารณสุข คดีบัญชีและภาษีอากร คดีขนส่งทางทะเลและการค้าระหว่างประเทศ คดีประกันภัยและสินไหมทดแทน คดีคนต่างด้าว วีซ่า และใบอนุญาตทำงาน
ให้แพลตฟอร์มเลือกทนายให้ สมัครเป็นทนายความ
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3109/2535

พ.ศ. 2535 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

โดยทั่วไปสิ่งใดที่กล่าวยกขึ้นเป็นตัวอย่างไว้ สิ่งนั้นย่อมเป็นสิ่งที่สามารถทำได้หรือต้องละเว้นไม่กระทำตามแต่ข้อความก่อนมีการยกตัวอย่างได้ระบุไว้ คำว่า "ตัดค่าจ้าง ถูกพักงาน ถูกภาคทัณฑ์"เป็นข้อความในข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยในหัวข้อระเบียบวินัยและโทษทางวินัย จึงเป็นโทษทางวินัยอย่างหนึ่ง แต่การกระทำผิดทางวินัยในความผิดประเภทต่าง ๆ ได้มีกำหนดโทษที่จะลงแก่ผู้กระทำผิดไว้เป็นการเฉพาะแล้ว ดังนั้น โทษดังที่กล่าวข้างต้นซึ่งมิได้ระบุถึงในโทษที่กำหนดไว้เป็นการเฉพาะนี้ จำเลยจึงนำมาลงโทษได้เฉพาะเมื่อประสงค์จะลงโทษที่เบากว่าโทษที่กำหนดไว้เป็นการเฉพาะแล้วเท่านั้น จำเลยมาทำงานสายเป็นครั้งที่ 4 ซึ่งโทษที่กำหนดไว้เป็นการเฉพาะคือปลดออกจากงาน การที่จำเลยลงโทษเพียงพักงานโจทก์ ซึ่งเป็นโทษที่เบากว่าการปลดออกจากงานจึงชอบด้วยระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยแล้ว และเมื่อการลงโทษพักงานชอบด้วยระเบียบ จำเลยก็มีสิทธิหักค่าจ้างโจทก์ในวันที่พักงานได้

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างได้รับค่าจ้างรวมเดือนละ 6,000 บาท เมื่อวันที่ 7 ถึง 14 มกราคม 2535 จำเลยไม่ยอมให้โจทก์ปฏิบัติหน้าที่ตามปกติและหักค่าจ้างไว้จำนวน 1,430 บาทโดยมิชอบด้วยระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานต่อมาวันที่ 2 มีนาคม2535 จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่แจ้งเหตุแห่งการเลิกจ้าง ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าจ้างที่หักไว้ ค่าชดเชย สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างตำแหน่งเจ้าหน้าที่บริหารงานบุคคล โจทก์กระทำผิดเกี่ยวกับระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลย เรื่อง การมาทำงานสาย โดยในปี 2534 ตั้งแต่เดือนมกราคม ถึงเดือนพฤษภาคม โจทก์มาทำงานสาย 33 ครั้ง

จำเลยเตือนด้วยวาจา เดือนมิถุนายน 2534 โจทก์มาทำงานสาย 13 ครั้ง จำเลยลงโทษโดยเตือนเป็นหนังสือครั้งที่ 1 เดือนพฤศจิกายน 2534 โจทก์มาทำงานสาย 6 ครั้ง จำเลยลงโทษเตือนเป็นหนังสือครั้งที่ 2 เดือนธันวาคม 2534 โจทก์มาทำงานสาย 20 ครั้ง จำเลยลงโทษด้วยการพักงาน7 วัน ตั้งแต่วันที่ 7 ถึง 11 และวันที่ 13 ถึงวันที่ 14 มกราคม2535 โดยไม่ได้รับค่าจ้าง การกระทำของจำเลยชอบด้วยระเบียบ โจทก์ไม่มีสิทธิได้ค่าจ้างระหว่างพักงาน และไม่มีสิทธิได้รับค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า เพราะหลังจากจำเลยตักเตือนและลงโทษพักงานโจทก์แล้ว โจทก์ก็ยังมาทำงานสายอีกจำเลยจึงเลิกจ้างโจทก์ ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า โจทก์ฝ่าฝืนข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงาน

จำเลยมีอำนาจพักงานโจทก์ได้ โจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าจ้างระหว่างพักงานได้ จำเลยเลิกจ้างโจทก์ชอบด้วยกฎหมายและระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน จำเลยไม่ต้องจ่ายเงินตามฟ้องพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า โดยทั่วไปนั้นสิ่งใดที่กล่าวยกขึ้นเป็นตัวอย่างไว้ สิ่งนั้นย่อมเป็นสิ่งที่สามารถทำได้หรือต้องละเว้นไม่ กระทำตามแต่ข้อความก่อนหน้าที่จะมีการยกตัวอย่างได้ระบุไว้ จากเหตุผลดังกล่าวคำว่า "ตัดค่าจ้างถูกพักงาน ถูกภาคทัณฑ์" ซึ่งเป็นข้อความในข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลย ในหัวข้อระเบียบวินัยและโทษทางวินัย จึงหมายถึงโทษทางวินัยอย่างหนึ่ง แต่เนื่องจากการกระทำความผิดทางวินัยในความผิดประเภทต่าง

ๆ ในครั้งที่ 1 และครั้งต่อ ๆ ไป ได้มีการกำหนดโทษที่จะลงแก่ผู้กระทำผิดไว้เป็นการเฉพาะแล้ว ดังนั้นโทษตัดค่าจ้าง ถูกพักงาน และถูกภาคทัณฑ์ ซึ่งไม่มีระบุถึงในโทษที่กำหนดไว้เป็นการเฉพาะนี้ จำเลยจึงจะนำมาลงโทษได้เฉพาะกรณีเมื่อประสงค์จะลงโทษที่เบากว่าโทษที่จะลงแก่ผู้กระทำผิดตามที่มีการกำหนดโทษไว้เป็นการเฉพาะตามที่กล่าวมาแล้ว ซึ่งเป็นอำนาจของจำเลยที่จะลงโทษในลักษณะดังกล่าวเท่านั้น เช่น การกระทำผิดในความผิดประเภท 17.1.3 ครั้งที่ 2 ตามปกติก็จะถูกลงโทษปลดออกตามที่มีการกำหนดโทษไว้เป็นการเฉพาะแล้ว แต่จำเลยมีสิทธิที่จะลงโทษเพียงตัดค่าจ้างหรือพักงาน หรือภาคทัณฑ์ ซึ่งเป็นโทษที่เบาแทนการปลดออกหรืออย่างเช่น กระทำความผิดในความผิดประเภท 17.1.4 ครั้งแรก ซึ่งต้องถูกลงโทษปลดออกจากงาน

จำเลยก็มีสิทธิลงโทษเพียงตัดค่าจ้างหรือพักงานหรือภาคทัณฑ์ ด้วยเหตุนี้คำว่า ตัดค่าจ้าง ถูกพักงานถูกภาคทัณฑ์ ในระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลย ในข้อ17 ระเบียบวินัยและโทษทางวินัย จึงเป็นโทษทางวินัยอย่างหนึ่งซึ่งจำเลยมีอำนาจที่จะใช้ลงโทษพนักงานผู้กระทำผิดทางวินัยได้ภายในเงื่อนไขว่า โทษที่ลงนั้นต้องเป็นโทษที่เบากว่าโทษที่ระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยได้กำหนดไว้เป็นการเฉพาะแล้วโจทก์กระทำผิดเรื่องมาทำงานสายในครั้งที่จำเลยสั่งพักงานนี้ ตามหลักเกณฑ์การลงโทษที่กำหนดไว้เป็นการเฉพาะสำหรับการลงโทษการกระทำผิดครั้งที่ 4 ก็คือ ปลดออกจากงาน การที่จำเลยลงโทษพักงานโจทก์ซึ่งเป็นโทษที่เบากว่าการปลดออกจากงานจึงชอบด้วยระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลย แล้ว เมื่อการลงโทษพักงานโจทก์ชอบด้วยระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยเช่นนี้ จำเลยจึงมีสิทธิหักค่าจ้างโจทก์ในวันที่พักงานได้พิพากษายืน

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
ชวลิต พรายภู่ · ตัน เวทไว · ราเชนทร์ จัมปาสุต
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้