คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า ได้แต่งงานกับจำเลยที่ ๕ แล้วแต่จำเลยที่ ๕ ไม่ยอมร่วมประเวณีและจดทะเบียนสมรส จึงขอให้คืนเงินสินสอดทองหมั้น ค่าขนมจันสมากค่าเรือนหา ค่ารับไหว้ และค่าเสียหาย ศาลชั้นต้นไม่เชื่อว่าจำเลยเป็นฝ่ายบิดพลิ้ว จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยเป็นฝ่ายบิดพลิ้ว จึงพิพากษาให้จำเลยคืนสินสอดทองหมั้น ค่าเรือนหอ และเงินรับไหว้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่า โจทก์เป็นฝ่ายไม่ยอมไปจดทะเบียนสมรส เพื่อจะเรียกทรัพย์คืน การสมรสยังไม่สมบูรณ์เพราะโจทก์ไม่ปฏิบัติ เรียกได้ว่ามีเหตุผลสำคัญเกิดแต่นายตาม ม.๑๔๔๒ และเป็นการใช้สิทธิไม่สุจริตตาม ม.๕
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายกฟ้อง
