คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกอีก 2 คนร่วมกันมีอาวุธปืนไปปล้นเครื่องเล่นเทป1 เครื่อง ของผู้เสียหายไปโดยใช้อาวุธปืนขู่เข็ญว่าในทันใดนั้นจะยิงประทุษร้ายผู้เสียหายเพื่อสะดวกแก่การลักทรัพย์หรือพาทรัพย์ไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 340, 340 ตรี ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 14, 15จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340, 340 ตรี, 83 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน2514 ข้อ 14, 15 จำคุก 18 ปี ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 จำคุก 12 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยร่วมกับพวกอีกอย่างน้อย 2 คน เป็นคนร้ายในคดีนี้จริง และวินิจฉัยว่า ตามข้อนำสืบของโจทก์ไม่ปรากฏว่าจำเลยกับพวกได้ใช้ปืนขู่เข็ญว่าในทันใดนั้นจะยิงประทุษร้ายผู้เสียหายเลย
พยานโจทก์มีแต่ผู้เสียหายเบิกความว่า ได้ยินเสียงงัดประตูใต้ถุนบ้านจึงเปิดไฟฟ้าใต้ถุนบ้านแล้วมองดูทางช่องพื้นบ้านเห็นจำเลยกับพวกถือปืนคนละกระบอกยืนอยู่ แล้วไฟฟ้าดับลงโดยได้ยินเสียงตูมเข้าใจว่าคนร้ายตีหลอดไฟแตก ผู้เสียหายกลัวจึงกระโดดบ้านหนีพยานหลักฐานโจทก์มีเพียงเท่านี้ ซึ่งเป็นเรื่องจำเลยกับพวกยังไม่ได้เข้ามาถึงตัวผู้เสียหายและยังไม่เห็นตัวผู้เสียหายด้วยซ้ำ จำเลยกับพวกยังไม่ได้ขู่เข็ญจะประทุษร้ายผู้เสียหายด้วยประการใด ๆ เลย แม้จะมีปืนมาด้วยก็ยังไม่ได้แสดงปืนนั้นให้ผู้เสียหายเห็น เป็นเรื่องผู้เสียหายแอบเห็นเองโดยจำเลยกับพวกหารู้ไม่ การตีหลอดไฟฟ้าแตกก็คงประสงค์จะให้ไฟฟ้าดับไม่ให้ใครเห็นและจำจำเลยกับพวกได้เท่านั้น
จะถือว่าเป็นการขู่เข็ญจะประทุษร้ายก็ยังไม่ได้ ตอนที่พวกของจำเลยขึ้นไปเอาวิทยุเทปบนบ้านผู้เสียหายก็ไม่ได้ถือปืนหรือขู่เข็ญจะทำร้ายใคร การลักทรัพย์ของจำเลยกับพวกจึงไม่มีการใช้อาวุธปืนขู่เข็ญว่าในทันใดจะยิงผู้เสียหายดังที่โจทก์ฟ้อง การกระทำของจำเลยกับพวกคงเป็นความผิดฐานลักทรัพย์โดยมีอาวุธปืนตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335 และมาตรา 336 ทวิ เท่านั้นพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(1),(7) ประกอบด้วยมาตรา 336 ทวิ วางโทษจำคุก 6 ปี ลดโทษหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 4 ปี
