คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้มีคำสั่งตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดก(ไม่มีพินัยกรรม) ของนายวิชัย ผู้ตายผู้คัดค้านทั้งสองยื่นคำร้องคัดค้านว่า ผู้คัดค้านทั้งสองเป็นบุตรของนายวิชัย ผู้ตายเกิดกับนางบุญสม โดยผู้ตายรับรองแล้ว ผู้คัดค้านทั้งสองจึงเป็นทายาทของผู้ตาย ขอให้มีคำสั่งตั้งนางบุญสม เป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายระหว่างไต่สวน ศาลชั้นต้นสอบคู่ความแล้วยอมรับกันว่าศาลจังหวัดลพบุรีได้มีคำสั่งตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของนายวิชัย ผู้ตายเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2533 โดยผู้คัดค้านทั้งสองได้ยื่นคำร้องขอให้ศาลจังหวัดลพบุรีเพิกถอนคำสั่งดังกล่าว คดีอยู่ระหว่างไต่สวน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีไม่จำต้องไต่สวนจึงให้งดแล้วมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบความผู้คัดค้านทั้งสองอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำสั่งของศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นสืบพยานผู้คัดค้านทั้งสองต่อไปแล้วมีคำพิพากษาหรือคำสั่งใหม่ตามรูปคดีผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของผู้ร้องมีว่า ที่ศาลอุทธรณ์มีคำพิพากษาให้ยกคำสั่งศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นสืบพยานผู้คัดค้านทั้งสองต่อไปแล้วมีคำพิพากษาหรือคำสั่งใหม่ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 173 วรรคสอง บัญญัติว่า "นับแต่เวลาที่ได้ยื่นคำฟ้องแล้ว คดีนั้นอยู่ในระหว่างพิจารณา และผลแห่งการนี้ (1) ห้ามไม่ให้โจทก์ยื่นคำฟ้องเรื่องเดียวกันนั้นต่อศาลเดียวกันหรือต่อศาลอื่น" ดังนั้น เมื่อผู้ร้องยื่นคำร้องขอเป็นผู้จัดการมรดกของ นายวิชัย จันทร์เทอดไทย ผู้ตายต่อศาลชั้นต้นและคดีอยู่ในระหว่างการไต่สวนผู้ร้องไม่มีสิทธิที่จะยื่นคำร้องขอเป็นผู้จัดการมรดกของนายวิชัย จันทร์เทอดไทยผู้ตายในเรื่องเดียวกันต่อศาลจังหวัดลพบุรีอีก เป็นการฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติกฎหมายดังกล่าว และเป็นการใช้สิทธิไม่สุจริตแม้ศาลจังหวัดลพบุรีจะมีคำสั่งตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของนายวิชัย จันทร์เทอดไทย ผู้ตายก็ตาม คำสั่งดังกล่าวก็ไม่ผูกพันผู้คัดค้านทั้งสองซึ่งเป็นบุคคลภายนอก ศาลชั้นต้นต้องทำการไต่สวนคำร้องคัดค้านของผู้คัดค้านทั้งสองต่อไป ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามาศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของผู้ร้องฟังไม่ขึ้น"
