เนื้อความคำพิพากษา
โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย บุกรุก เข้า ไป ใน บ้านพัก ของ ผู้เสียหาย แล้วกระทำอนาจาร กอดปล้ำ จูบ ปาก ผู้เสียหาย และ พยายาม ถอด ดึง กางเกงชั้น นอก กับ ชั้น ใน ของ ผู้เสียหาย ออก โดย ใช้ มือ บีบ คอ และ ชกต่อย บริเวณหน้าท้อง ของ ผู้เสียหาย หลาย ครั้ง เป็นเหตุ ให้ ผู้เสียหาย ได้รับ อันตรายแก่ กาย ขอให้ ลงโทษ ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 278, 295, 364และ 365จำเลย ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 278, 295, 364, 365(1) ขณะ กระทำผิด จำเลย อายุ ไม่เกิน สิบ เจ็ด ปียัง ไม่สมควร พิพากษา ลงโทษ แต่ เห็นควร ให้ ใช้ วิธีการ สำหรับ เด็กแก่ จำเลย ตาม มาตรา 74, 75 ให้ ส่งตัว
จำเลย ไป รับ การ ฝึก และ อบรมยัง สถานพินิจ และ คุ้มครอง เด็ก จังหวัด นครสวรรค์ จนกว่า จำเลย จะ อายุครบ 18 ปีจำเลย อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 2 พิพากษายืนจำเลย ฎีกา ขอให้ ศาลฎีกา ไม่ส่ง ตัว จำเลย ไป ยัง สถานพินิจ และคุ้มครอง เด็ก จังหวัด นครสวรรค์ โดย ขอให้ อยู่ ใน ความ ปกครอง ของ บิดา มารดาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "เห็นว่า ที่ ศาลชั้นต้น ส่งตัว จำเลย ไปฝึกอบรม ที่ สถานพินิจ และ คุ้มครอง เด็ก จังหวัด นครสวรรค์ จนกว่า จำเลยจะ อายุ ครบ 18 ปี นั้น ไม่เป็น การ ลงโทษ ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 18แต่ เป็น วิธีการ สำหรับ เด็ก ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 74(5) ที่เบากว่า การ ลงโทษ จำคุก เมื่อ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน จึง
ต้องห้ามคู่ความ มิให้ ฎีกา ใน ปัญหาข้อเท็จจริง ตาม ประมวล กฎหมาย วิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ฎีกา ของ จำเลย ที่ ขอให้ เปลี่ยนแปลง คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ภาค 2 เป็น ให้ จำเลย อยู่ ใน ความ ดูแล ของ บิดา มารดา นั้นเป็น ฎีกา ใน ปัญหาข้อเท็จจริง ศาลฎีกา ไม่รับ วินิจฉัย ให้ แต่ ถ้าจำเลย หรือ บิดา มารดา ของ จำเลย เห็นว่า พฤติการณ์ เกี่ยวกับ คำสั่ง นั้นได้ เปลี่ยนแปลง ไป ก็ ย่อม มีสิทธิ ที่ จะ ร้อง ต่อ ศาลชั้นต้น เพื่อ ขอให้เปลี่ยนแปลง แก้ไข คำสั่ง หรือ สั่ง ใหม่ ได้ ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 74 วรรคท้าย "
ผลคำพิพากษา
พิพากษายก ฎีกา จำเลย
