คำฟ้องและคำให้การ
พนักงานอัยการยื่นคำร้องว่านางจำเนียรสุข สิทธิแพทย์อายุ 63 ปี ป่วยด้วยโรคเส้นโลหิตในสมองแตก เป็นอัมพาตข้างขวาพูดไม่ได้ นั่งและเดินไม่ได้ แพทย์ไม่รับรองว่าอาการป่วยจะหายหรือไม่เมื่อใด ไม่สามารถจัดทำการงานของตนเองได้นางสุภา ศรีชุ่มสินเป็นน้องร่วมบิดามารดา ได้ขอให้พนักงานอัยการร้องขอต่อศาลจึงขอให้ศาลสั่งว่านางจำเนียรสุข สิทธิแพทย์ เป็นบุคคลเสมือนไร้ความสามารถให้อยู่ในความพิทักษ์ของนางสุภา ศรีชุ่มสิน ศาลชั้นต้นประกาศคำร้องของผู้ร้องแล้ว นายคุงเอี๊ยบ แซ่เล้า ยื่นคำร้องคัดค้านและขอให้ศาลตั้งผู้คัดค้านเป็นผู้พิทักษ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วสั่งให้นางจำเนียรสุข เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถ และให้อยู่ในความพิทักษ์ร่วมกันของนางสุภาศรีชุ่มสิน กับนายคุงเอี๊ยบ แซ่เล้า ผู้ร้องและผู้คัดค้านอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า นางสุภาไม่สมควรเป็นผู้พิทักษ์ พิพากษาแก้เป็นว่าให้นางคุงเอี๊ยบ แซ่เล้า ผู้คัดค้านเป็นผู้พิทักษ์แต่ผู้เดียว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาได้พิจารณาแล้ว
ที่ผู้ร้องฎีกาว่า นายคุงเอี๊ยบผู้คัดค้านไม่ใช่บุคคลที่ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 29บัญญัติไว้ จึงขาดคุณสมบัติที่จะเป็นผู้ร้อง และไม่อยู่ในฐานะที่จะเป็นผู้พิทักษ์ได้นั้น
ศาลฎีกาเห็นว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 34 บัญญัติให้บุคคลหนึ่งบุคคลใดดังที่ระบุไว้ในมาตรา 29 ร้องขอต่อศาล เมื่อผู้ร้องซึ่งเป็นพนักงานอัยการร้องขอต่อศาลและศาลได้ประกาศโฆษณาคำร้องของผู้ร้องแล้ว ผู้คัดค้านซึ่งเป็นหลานของนางจำเนียรสุขได้ร้องคัดค้าน เมื่อไม่มีผู้อื่นร้องคัดค้านเข้ามาอีก ศาลก็จะได้พิจารณาตามคำร้องของผู้ร้องกับผู้คัดค้านต่อไป ส่วนการที่จะให้ผู้ใดเป็นผู้พิทักษ์นั้น กฎหมายไม่ได้บัญญัติว่าจะต้องเป็นบุคคลตามที่ระบุไว้ในมาตรา 29 ด้วยเป็นเรื่องที่ศาลจะได้พิจารณาว่าผู้ใดเหมาะสมจะเป็นผู้พิทักษ์นางจำเนียรสุขได้ตามที่เห็นสมควร ศาลฎีกาพิเคราะห์ดูพฤติการณ์ต่าง ๆ ในคดีแล้ว เห็นสมควรให้นางสุภาได้เข้ามาเป็นผู้พิทักษ์ร่วมกับนายคุงเอี๊ยบด้วย เพื่อจะได้ช่วยกันดูแลระวังผลประโยชน์ของนางจำเนียรสุขมิให้เกิดความเสียหายได้ ที่ศาลอุทธรณ์ให้นายคุงเอี๊ยบเป็นผู้พิทักษ์แต่ผู้เดียวนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นด้วย
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ ให้นางสุภา ศรีชุ่มสิน กับนายคุงเอี๊ยบ แซ่เล้าเป็นผู้พิทักษ์นางจำเนียรสุข คนเสมือนไร้ความสามารถร่วมกัน.
