คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยได้ฉุดคร่า ย.เจ้าทุกข์ แล้วใช้กำลังข่มขืนใจกระทำชำเราเจ้าทุกข์ พิพากษาว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๗๖ แล ๒๔๓ ให้จำคุกไว้ ๔ ปี ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืน จำเลยฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์ยกคำของ ช.ซึ่งไม่มีในสำนวนขึ้นเป็นข้อวินิจฉัย ผิดด้วยวิธีพิจารณา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฎีกาจำเลยฟังขึ้น โจทก์มิได้นำ ช.มาสืบตามอ้างระบุไว้ เห็นว่าที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาไปเป็นการผิดวิธีพิจารณา ศาลฎีกามีอำนาจพิจารณาคดีเรื่องนี้ทั้งในข้อกฎหมายแลข้อเท็จจริง แลฟังข้อเท็จจริงว่าพะยานโจทก์ยังไม่พอฟังว่าจำเลยได้กระทำผิด
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษากลับศาลล่างทั้ง ๒ ให้ยกฟ้องโจทก์
