คำฟ้องและคำให้การ
คดีได้ความว่า ผ.ผู้ต้องหาว่าปลอมหนังสือแลฉ้อโกง จำเลยเป็นผู้รับประกัน ผ.ไปจากเจ้าพนักงาน ๆ ตีราคา ๒๐๐๐ บาทครั้นถึงกำหนดนัดจำเลยส่งตัวผู้ต้องหาให้ไม่ได้ โจทก์จึงฟ้องขอให้จำเลยใช้เงิน ๒๐๐๐ บาท ต่อมาได้ความว่าเจ้าทุกข์ในคดีนั้นได้ถอนฟ้องคดีฉะเพาะข้อหาฐานฉ้อโกง ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาต้องกันให้จำเลยใช้เงินตามโจทก์ฟ้อง จำเลยฎีกาว่า เจ้าทุกข์ได้ถอนคดีไปแล้วสัญญาประกันนั้นจะต้องหลุดพ้นไปและเป็นโมฆะ แลข้อที่ศาลไม่ยอมให้จำเลยซักถามพะยานถึงเรื่องราวว่าผู้ต้องหาได้กระทำผิดในข้อหาว่าปลอมหนังสือจริงหรือไม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยยังต้องรับผิดส่งตัวผู้ต้องหาในฐานปลอมหนังสืออีก โดยสัญญาประกันมิได้แบ่งแยก และการประกันตัวผู้ต้องหาเมื่อมิได้แบ่งแยกจำนวนเงินในกะทงความผิดในฐานใดเท่าใดแล้ว จำเลยจะขอให้แบ่งแยกออกเป็นส่วน ๆ ไม่ได้ และทั้งข้อนี้จำเลยมิได้ยกขึ้นต่อสู้ในชั้นศาลล่าง เห็นว่าจำเลยยังคงต้องรับผิดตามสัญญาประกันอยู่ แลเห็นว่าศาลได้ทำชอบแล้ว เพราะคดีมีประเด็นแต่ว่าจำเลยได้ทำผิดสัญญาประกันหรือไม่ ส่วนผู้ต้องหาที่จำเลยรับประกันไปนั้นจะมีความผิดจริงหรือไม่เป็นประเด็นอีกอันหนึ่งซึ่งเป็นหน้าที่ศาลจะชี้ขาด
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
