พ.ศ. 2482 ศาลฎีกา
คำขอให้ทำลายต้นยางซึ่งปลูกขึ้นโดยมิได้รับอนุญาตเป็นคำขอทางอาญาโจทก์ไม่จำต้องเสียค่าธรรมเนียมขึ้นมา
จำเลยปลูกต้นยางพาราขึ้นใหม่ ๓๕ ต้นโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย ส่วนคำขอให้ทำลายต้นยางไม่วินิจฉัย เพราะเป็นคำขอทางแพ่ง โจทก์ไม่เสียค่าธรรมเนียมขึ้นมา ศาลฎีกาพร้อมกันวินิจฉัยว่าตามความใน ม.๑๕ แห่ง พ.ร.บ.ควบคุมยางปรากฎชัดว่าคำขอให้ทำลายต้นยางซึ่งปลูกโดยมิได้รับอนุญาตนั้นเป็นคำขอทาง-อาญาเพราะเป็นผลบังคับพิเศษแก่สิ่งซึ่งเป็นเหตุแห่งความผิดนั้นเอง จึงไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียม ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๒๕๒
การที่โจทก์อยู่ในที่ดินพิพาทเป็นเวลา 3 ปี โดยอาศัยสิทธิคำพิพากษาตามยอมและข้อตกลงในสัญญาประนีประนอมยอมความจนสิ้นสุดเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2564 แล้วโจทก์ทำสัญญาเช่าฉบับใหม่กับผู้ร้องสอดทั้งสองซึ่งเป็นผู…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2107/2568ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าพยานหลักฐานของจำเลยไม่พอฟังว่าจำเลยทำร้ายผู้เสียหายเพื่อป้องกันตัวในชั้นอุทธรณ์จำเลยอุทธรณ์เพียงขอให้ลงโทษสถานเบาและรอการลงโทษจำคุกเท่านั้น มิได้อุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้นในข้อนี้…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1279/2568โจทก์ซื้อที่ดินพิพาทพร้อมสิ่งปลูกสร้างจากบริษัทบริหารสินทรัพย์ ก. และจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ต่อมาโจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยทั้งสี่ แต่ข้อเท็จจริงได้ความว่า ที่ดินพิพาททับซ้อนกับที่ดินตามหนังสืออนุญาต…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 367/2568แม้ที่ดินซึ่งเป็นที่ตั้งบ้านพิพาทไม่มีหนังสือสำคัญแสดงกรรมสิทธิ์ เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินประเภทที่ดินรกร้างว่างเปล่า ตาม ป.พ.พ. 1304 (1) ซึ่งราษฎรที่เข้ายึดถือครอบครองอยู่ไม่มีสิทธิครอบครองโดยชอบด้ว…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4759/2568เมื่อศาลพิพากษาให้ผู้ถูกกล่าวหาชำระเงิน 10,000,000 บาท แทนการให้ทรัพย์สินตามคำร้องตกเป็นของแผ่นดิน แม้จะถือว่าผู้ถูกกล่าวหาเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษา แต่ตามคำร้องของผู้ร้องและคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นการบั…
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
