คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกซึ่งยังหลบหนีได้ร่วมกันฉ้อโกงผู้เสียหายหลายคน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑, ๘๓ ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย ๑ ปี ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่ผู้เสียหาย
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ยกฟ้องสำหรับข้อหาในความผิดเกี่ยวกับผู้เสียหายบางคน และลดจำนวนเงินที่ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย๑ ปี ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่ผู้เสียหาย แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นในข้อหาเกี่ยวกับผู้เสียหายบางคนและแก้ในเรื่องจำนวนเงินที่ให้จำเลยใช้คืนลดลงก็ดี ข้อหาเกี่ยวกับผู้เสียหายอื่นที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาลงโทษจำเลย และศาลอุทธรณ์ยังคังพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยเท่าเดิมจึงเป็นการแก้ไขเล็กน้อย คดีนี้ไม่มีคำอนุญาตของผู้พิพากษาซึ่งนั่งพิจารณาหรือลงชื่อในคำพิพากษาให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ฉะนั้น จำเลยจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘
จำเลยฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการวินิจฉัยชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่ต้องห้ามมิให้ฎีกา
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกฎีกาจำเลย
