คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลยปฏิบัติงานหน้าที่ช่างเครื่องยนต์ชั้น ๔ ต่อมาจำเลยให้โจทก์ออกจากงานเพื่อโอนไปปฏิบัติงานกับการประปานครหลวง โดยไม่นับอายุการทำงานต่อเนื่อง จึงเป็นการเลิกจ้างโดยโจทก์ไม่มีความผิด ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยพร้อมดอกเบี้ย
จำเลยให้การว่า จำเลยโอนโจทก์ไปปฏิบัติงานกับการประปานครหลวงมิใช่เป็นการเลิกจ้าง โจทก์ได้รับสิทธิและประโยชน์ตามเดิมหรือดีกว่าเดิม หากการประปานครหลวงไม่นับอายุการปฏิบัติงานติดต่อกันให้โจทก์ โจทก์ก็ชอบที่จะไปว่ากล่าวเอากับการประปานครหลวง จำเลยไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ถือว่าจำเลยเลิกจ้างโจทก์แล้ว พิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยพร้อมดอกเบี้ย
จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า การโอนการประปาบางบัวทอง ซึ่งเป็นกิจการของจำเลยให้กับการประปานครหลวงนั้น เป็นไปตามมติของคณะรัฐมนตรี ซึ่งการโอนดังกล่าวนี้ได้มีข้อตกลงระหว่างจำเลยกับการประปานครหลวงไว้ด้วยว่าพนักงานที่โอนไปนั้นจะได้รับสิทธิต่าง ๆ ตามที่มีอยู่เช่นเดิม โดยเฉพาะความในข้อ ๗.๔ แห่งข้อตกลงดังกล่าวระบุให้พนักงานที่โอนไปมีอายุการปฏิบัติงานติดต่อกันด้วยในการนี้โจทก์ได้แสดงความจำนงที่จะขอโอนไปปฏิบัติงานกับการประปานครหลวง ต่อมาการประปานครหลวงได้มีคำสั่งที่ ๕๒๕/๒๕๒๔ ลงวันที่ ๑๙ สิงหาคม ๒๕๒๔ รับบรรจุโจทก์และพนักงานอื่นที่ขอโอนรวม ๑๓ คน เข้าเป็นพนักงานของการประปานครหลวงตั้งแต่วันที่ ๑ กรกฎาคม ๒๕๒๔ และจำเลยได้มีคำสั่งที่ ๔๔๓/๒๕๒๔ ลงวันที่ ๑๕ ตุลาคม ๒๕๒๔ ให้โจทก์ และพนักงานอื่นดังกล่าวออกจากงานเพื่อโอนไปปฏิบัติงานกับการประปานครหลวงตั้งแต่วันที่ ๑ กรกฎาคม ๒๕๒๔ เป็นต้นไป ตามพฤติการณ์ดังกล่าวมาแล้วนี้
กรณีจึงเป็นเรื่องโอนการจ้าง โดยเปลี่ยนตัวนายจ้างจากการประปาส่วนภูมิภาคเป็นการประปานครหลวงเท่านั้น ถือไม่ได้ว่าจำเลยเลิกจ้างโจทก์ตามความหมายของประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๑๕ ข้อ ๔๖ แม้ต่อมาภายหลังจะปรากฏว่าการประปานครหลวงไม่นับอายุการปฏิบัติงานต่อเนื่องกันให้โจทก์ ก็ไม่อาจทำให้การโอนการจ้างดังกล่าวกลับมีผลเป็นการเลิกจ้างแต่อย่างใด โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องเรียกค่าชดเชยจากจำเลย
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์
