คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกอีก 2 คนที่ยังหลบหนี มีอาวุธปืนและมีดปลายแหลมติดตัวปล้นเอารถจักรยานยนต์ 1 คันซึ่งอยู่ในความครอบครองของ ศ. ในการปล้นทรัพย์ดังกล่าวจำเลยกับพวกร่วมกันใช้อาวุธปืนยิง และใช้อาวุธมีดแทง ศ. โดยเจตนาฆ่า โดยไตร่ตรองไว้ก่อน และกระทำอย่างทารุณโหดร้าย เพื่อความสะดวกในการปล้นทรัพย์และพาทรัพย์นั้นไปเพื่อยึดถือเอาทรัพย์นั้นไว้ เพื่อปกปิดความผิด และเพื่อหลีกเลี่ยงให้พ้นอาญาในความผิดที่ได้กระทำ เป็นเหตุให้ ศ. ได้รับอันตรายสาหัสและตายสมดังเจตนาของจำเลยกับพวก ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289, 340, 340 ตรี, 83 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2514) ข้อ 14, 15 ริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ริบของกลางโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289(4)
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าก่อนเกิดเหตุ 15 นาที จำเลยเดินเข้ามาดูลาดเลาในร้านอาหาร 3 รอบ โดยมีพวกของจำเลย 2 คนจอดรถอยู่หน้าร้าน ขณะนั้นผู้ตายนั่งรับประทานอาหารอยู่ในร้าน เมื่อผู้ตายขับรถออกจากร้านอาหารจำเลยกับพวกก็ขับรถตามมาฆ่าผู้ตายห่างจากร้านอาหารเพียง 200 เมตร วินิจฉัยว่า แสดงว่าจำเลยกับพวกมีแผนการนัดหมายกันมาก่อนลงมือกระทำผิด ถือได้ว่าเป็นการฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อนข้อที่โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(6), 340, 340 ตรี วินิจฉัยว่า เมื่อไม่ปรากฏว่าจำเลยกับพวกมีเจตนาประสงค์ต่อทรัพย์ของผู้ตายมาแต่แรก แต่ต้องการฆ่าผู้ตายเพียงอย่างเดียว จำเลยกับพวกไม่มีเจตนาปล้นทรัพย์ของผู้ตายมาก่อนเลย
จำเลยจึงไม่มีความผิดฐานฆ่าผู้อื่นเพื่อความสะดวกในการปล้นทรัพย์ หรือปล้นทรัพย์จำเลยกับพวกเพิ่งจะมีเจตนาลักเอารถจักรยานยนต์ที่ผู้ตายขี่ภายหลังเมื่อความผิดฐานฆ่าคนได้สำเร็จลงเด็ดขาดแล้ว จึงเป็นความผิดฐานลักทรัพย์ ความผิดฐานนี้เป็นคนละกรรมกับความผิดฐานฆ่าคนตายและปล้นทรัพย์ซึ่งโจทก์บรรยายฟ้องรวมเป็นกรรมเดียวกันมา จึงเป็นเรื่องที่โจทก์ไม่ประสงค์ให้ลงโทษพิพากษายืน
