คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยกู้เงินโจทก์ ๓๖๐ บาท และพิมพ์ลายนิ้วมือในหนังสือกู้มีผู้เซ็นชื่อเป็นพะยานคน ๑ เป็นผู้เขียนอีกคน ๑ ภายหลังโจทก์ขอให้ผู้เขียนเติมคำว่าพะยานในช่องท้ายนามของผู้เขียนโดยจำเลยรู้เห็นยินยอมด้วย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อที่โจทก์ฟ้องว่ากู้ แล้วนำสืบว่าสัญญากู้รายนี้เกิดจากการซื้อขายที่นาซึ่งจำเลยค้างชำระราคาที่นาแล้วทำหนังสือกู้ให้โจทก์นั้น เป็นการสืบให้เห็นความเป็นมาแห่งมูลหนี้ จึงไม่เป็นการสืบนอกประเด็นดังข้อเถียงของจำเลยส่วนหนังสือกู้ขั้นแรกไม่ถูกต้องตามประมวลแพ่งฯ ม.๒๙ ก็เป็นเพียงหนังสือกู้ไม่สมบูรณ์นำมาฟ้องร้องไม่ได้ตาม ม.๖๕๓ หาทำให้สัญญากู้ระวางโจทก์จำเลยตกเป็นโมฆะไม่ ภายหลังจัดให้ มีพะยานรับรองลายพิมพ์นิ้วมือครบแล้ว หนังสือกู้ก็สมบูรณ์ตาม ม.๙ แลนำมาฟ้องร้องได้ตาม ม.๖๕๓
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้โจทก์ชนะคดี ยืนตามศาลล่าง
