เนื้อความคำพิพากษา
ฟ้องขอโจทก์บรรยายความว่าจำเลยมีปืนโดยมิได้รับอนุญาต และใช้ปืนยิงนายเกตโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย แต่กะสุนปืนถูกในที่ไม่สำคัญ นายเกตจึงได้รับบาดเจ็บเพียง ๒ แห่ง ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๒๔๙-๖๐-๒๕๖ และ พ.ร.บ.อาวุธปืน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยมิได้มีเจตนาจะยิงนายเกตแต่ประการใด เหตุที่กะสุนปืนลั่นออกไปถูกนายเกตก็เนื่องจากที่ล้อเลียนกันเล่นศาลอุทธรณ์เห็นว่าจะลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายโดยประมาทมิได้ตาม ม.๑๙๒ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา ให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาตัดสินว่าข้อที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยควรมีผิดฐานพยายามฆ่านายเกตนั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลเดิมและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันมาว่าจำเลยไม่มีเจตนา
ฎีกาโจทก์ในข้อนี้จึงต้องห้ามตาม ม.๒๑๙ ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ส่วนข้อที่ว่าจะลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายโดยประมาทได้หรือไม่นั้น เห็นว่าเมื่อฟ้องของโจทก์บรรยายถึงการกระทำของจำเลยไปในทางเจตนามิได้บรรยายถึงการกระทำโดยประมาทเลยเช่นนี้ก็ลงโทษมิได้ เพราะเป็นคนละประเด็นทั้งการนำสืบและการต่อสู้คดีก็ต่างกัน คดีต้องด้วยประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๙๒ วรรคต้น
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
