คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นภริยานายเต็กสร้าง ๆ ได้ซื้อสวนยางพิพาทจากนายชามมาแล้วโจทก์กับสามีได้เข้าครอบครองตลอดมา ต่อมานายเต็กสร้างถึงแก่กรรม โจทก์คงครอบครองต่อมา รวมได้ 10 ปีกว่า บัดนี้จำเลยเข้ามาโต้เถียงกรรมสิทธิ์ จึงขอให้ศาลแสดงว่าที่สวนพิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องจำเลยต่อสู้ว่า ที่สวนพิพาทเป็นของบิดาจำเลย ๆ ยกให้จำเลยแล้ว ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ชนะจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ วินิจฉัยว่า โจทก์ได้กับนายเต็กสร้าง เมื่อ พ.ศ. 2481 เมื่อไม่ได้จดทะเบียนสมรส จึงไม่เป็นภริยาที่ชอบด้วยกฎหมาย จึงไม่มีสิทธิฟ้องคดีนี้ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว คงเห็นด้วยกับศาลอุทธรณ์ว่าโจทก์ไม่ใช่ภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายของนายเต็กสร้าง แต่โจทก์ได้อ้างว่าโจทก์ได้ครอบครองที่พิพาทเพื่อตนสืบตลอดมา โจทก์จึงอาจมีสิทธิครอบครองและฟ้องผู้บุกรุกได้ ฉะนั้น แม้เหตุในข้อเป็นภริยานายเต็กสร้างจะตกไป ประเด็นข้อโจทก์มีสิทธิครอบครองเพื่อตนยังมีอยู่ซึ่งยังมิได้รับการวินิจฉัยจึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์ พิจารณาตามประเด็นดังกล่าว ให้สิ้นกระแสร์ความ ฯลฯ
