คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยเป็นหนี้ โจทก์ค่าซื้อหุ้น ๑๐๐ หุ้น โจทก์จึงฟ้องเรียกเงิน ๔๑๐๙ บาท ๒ สตางค์ ศาลแพ่งหักเงินที่จำเลยไม่ต้องรับผิดเสีย ๕๔๔ บาท ๕๐ สตางค์ แลหักเงินค่าบำเหน็จที่โจทก์ต้องชำระเสีย ๒๒๙ บาท ๗๔ สตางค์ คงให้จำเลยใช้ ๓๓๓๔ บาท ๗๘ สตางค์กับดอกเบี้ย ศาลอุทธรณ์ยืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา (๑)โจทก์ริบหุ้นของจำเลยไปแล้ว ไม่ต้องรับผิด (๒)โจทก์ริบหุ้นแล้วจะมาฟ้องขอให้ชำระค่าหุ้นอีกไม่ได้
ศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาข้อ (๑) ปรากฎในทะเบียนผู้ถือหุ้นว่า จำเลยเป็นเจ้าของหุ้นรายนี้ จะปฏิเสธไม่ได้ และฎีกาข้อ (๒) เห็นว่าหุ้นซึ่งโจทก์ยึดนั้นจำเลยยังเป็นเจ้าของและเป็นผู้รับผิดในเงินค่าหุ้นที่ค้างชำระ เมื่อโจทก์ยึดหุ้นไป ก็ได้บอกขายแต่ขายไม่ได้ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องขอให้ชำระเงินค่าหุ้นได้ จึงตัดสินยืนตามศาลล่าง
