คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ทำสัญญาเช่าที่ดินและตึกแถวจากนางสลวย ซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินและตึกแถวร่วมกับนางสาวสาลินี ต่อมาได้มีการแบ่งกรรมสิทธิ์รวม ที่ดินและตึกแถวตกเป็นกรรมสิทธิ์ของนางสาวสาลินีแต่ผู้เดียว นางสาวสาลินีได้โอนขายที่ดินและตึกแถวดังกล่าวให้โจทก์ โจทก์จึงมีฐานะเป็นผู้ให้เช่า จำเลยผิดสัญญาไม่ชำระค่าเช่าให้โจทก์ โจทก์จึงบอกเลิกสัญญาเช่าแต่จำเลยไม่ยอมออกไปจากตึกแถว ทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารและให้จำเลยชำระค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ย
จำเลยให้การว่า ผู้ให้เช่าเดิมมาเก็บค่าเช่าจากจำเลย ณตึกแถวที่เช่า โจทก์มีหน้าที่ต้องมาเก็บค่าเช่าจากจำเลยเช่นเดียวกัการที่โจทก์ไม่มาเก็บค่าเช่าจึงตกเป็นผู้ผิดนัด ขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวาร และให้จำเลยชำระค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ย
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ตามสัญญาเช่ามิได้ระบุเรื่องการชำระค่าเช่าไว้ว่าจะปฏิบัติกันอย่างไร แต่นางสลวยผู้ให้เช่าเดิมได้ส่งตัวแทนไปเก็บค่าเช่าจากจำเลย ณ ตึกแถวที่เช่า แล้ววินิจฉัยว่ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๓๒๔ บัญญัติให้การชำระหนี้ต้องชำระ ณ สถานที่ ซึ่งเป็นภูมิลำเนาปัจจุบันของเจ้าหนี้ แม้ผู้ให้เช่าคนเดิมจะส่งตัวแทนไปเก็บค่าเช่าจากจำเลยก็เป็นเพียงข้อปฏิบัติระหว่างผู้ให้เช่าคนเดิมกับจำเลยเท่านั้น มิใช่สิทธิและหน้าที่ตามข้อสัญญา ซึ่งโจทก์จะต้องรับโอนมาด้วยและจำเลยก็จะอ้างข้อปฏิบัติดังกล่าวหาได้ไม่ เมื่อจำเลยไม่นำค่าเช่าไปชำระให้โจทก์ ณ ภูมิลำเนาของโจทก์ จำเลยย่อมเป็นฝ่ายผิดสัญญา โจทก์ย่อมใช้สิทธิบอกเลิกสัญญาเช่าได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เฉพาะค่าเสียหาย.
