คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยฉุดคร่าเจ้าทุกข์ ทำร้ายร่างกายเจ้าทุกข์ และลักสร้อยคอเจ้าทุกข์ไป ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย ๓ กะทงตามมาตรา ๒๗๖,๒๕๔,๒๘๘
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าในการลักทรัพย์นั้นจำเลยมีอาวุธติดตัวไปด้วย แก้ให้ลงโทษ ๓ กะทงตามมาตรา ๒๗๖,๒๕๔,๒๙๓ จำเลยฎีกาว่าจำเลยมีอาวุธไปเนื่องในการฉุดคร่า มิได้มีเจตนามีอาวุธไปเนื่องในการลักทรัพย์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าความผิดตามมาตรา ๒๙๓(๗) นั้นมิได้มุ่งถึงเขตนาที่จำเลยมีอาวุธไปเพื่อเหตุใดเป็นสำคัญ แต่มุ่งถึงความหวาดเสียวเป็นเกณฑ์ และลักทรัพย์โดยมีอาวุธนั้นอาจทำร้ายเจ้าทรัพย์หรือผู้อื่นขณะลัก หรือเนื่องในการลักได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
