คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์มิได้กระทำผิด เป็นการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม ขอให้ศาลบังคับจำเลยจ่ายค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า จำเลยไม่ได้เลิกจ้างโจทก์ โจทก์ลาออกด้วยความสมัครใจศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ข้อบังคับการทำงานของจำเลยกำหนดว่าการลาออกจากงาน เมื่อพนักงานผู้ใดประสงค์จะลาออกจากงานให้ยื่นหนังสือลาออกพร้อมเหตุผลต่อผู้บังคับบัญชาเหนือตนล่วงหน้าไม่น้อยกว่า 30 วัน อันถือได้ว่าเป็นข้อตกลงเกี่ยวกับสภาวะการจ้างนั้น เห็นได้ว่า กำหนดขึ้นเพื่อประโยชน์แก่จำเลยในการที่จะได้มีเวลาหาคนทำงานแทนผู้ลาออก เมื่อโจทก์จำเลยตกลงกันที่จะไม่ปฏิบัติตามระเบียบดังกล่าวไม่ว่าผู้ใดจะเป็นฝ่ายเสนอก็ตามก็หามีกฎหมายใดห้ามมิให้กระทำได้ไม่ การลาออกของโจทก์ตามข้อเสนอของจำเลยแม้มิได้กระทำเป็นหนังสือตามระเบียบก็มีผลเป็นการลาออกที่สมบูรณ์พิพากษายืน
