คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำเรือล่มโดยประมาทเป็นเหตุให้คนตาย ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๒๕๒ ศาลชั้นต้นจำคุกจำเลย ๑ ปี ศาลอุทธรณ์ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยเป็นนายท้ายเรือยนต์ เวลาเกิดเหตุท้องฟ้ามืดและฝนตก เรือแล่นตามน้ำซึ่งไหลเชี่ยวมาก ในพฤตติการณ์อย่างนี้จำเลยจะต้องเดินเรือโดยระมัดระวัง แต่จำเลยเดินเรือมาเร็วมากจนเต็มฝีจักร์และเดินผิดทาง คือเดินเรียบฝั่ง แทนที่จะเดินตามลำน้ำ เป็นการฝ่าฝืน พ.ร.บ.เดินเรือในน่านน้ำไทยแก้ไขเพิ่มเติม ๒๔๗๗ ม.๓ แล้วชนเรือฉลอม เรือยนต์จึงจม เมื่อฟังประกอบกับพฤตติการณ์อื่นแล้วเห็นว่าจำเลยประมาท จึงพิพากษาลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา ม.๒๕๒ แต่เกิดเหตุเนื่องจากอากาศไม่สว่างอย่างปรกติและเป็นเวลาดึกมาก จำเลยน่าจะได้รับความอิดโรย และจำเลยน่าจะฝืนใจเดินเรือกลับมาเพราะปรากฎว่ามีข้าราชการชั้นผู้ใหญ่มาหลายคนน่าจะปรารถนากลับบ้านด้วยกันทั้งนั้น ความผิดจึงหย่อนความร้ายแรงลงบ้าง จึงพิพากษาจำคุก ๓ เดือน
