คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยแต่ละสำนวนตั้งวางขายอาหาร ผัก ปลา ก๋วยเตี๋ยวเนื้อสุกรชำแหละ ที่ริมถนนด้วยวิธีอันไม่สมควร และเห็นได้จากถนน สะพานหอประชุมอันเป็นที่สาธารณะทำให้เป็นบริเวณดังกล่าวเป็นที่ไม่เรียบร้อย น่ารังเกียจ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2503 มาตรา 9 จำเลยทุกสำนวนให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทุกสำนวนมีความผิดตามพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2503 มาตรา 9 ให้ปรับคนละ 200 บาทจำเลยทุกสำนวนอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทุกสำนวนฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การติดตั้ง ตาก วาง ของจำเลยจะเป็นที่เรียบร้อยไม่น่ารังเกียจหรือไม่นั้น เป็นข้อเท็จจริง
คดีนี้จำเลยจะอุทธรณ์ฎีกาได้เฉพาะแต่ในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยมาแล้วว่า จำเลยทุกคนวางขายของริมถนนในที่ของเอกชนมีลักษณะไม่เรียบร้อย ไม่สะอาด ไม่เป็นระเบียบ มองเห็นจากที่สาธารณะแล้วอยู่ในลักษณะไม่เรียบร้อย น่ารังเกียจ การตั้ง วางหรือแขวนของจำเลยดังกล่าวจึงเป็นการตั้ง วางหรือแขวนสิ่งใด ๆ ณ ที่ที่เห็นได้จากที่สาธารณะด้วยวิธีอันไม่บังควร ทำให้เห็นเป็นที่ไม่เรียบร้อย น่ารังเกียจตามความในพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2503 มาตรา 9 ผู้กระทำการดังกล่าวย่อมมีความผิดพิพากษายืน
