คำฟ้องและคำให้การ
ศาลชั้นต้นยกคำร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้เพิกถอนคำสั่งชั้นบังคับคดีของศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ในปัญหาประการแรกได้ความว่า เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2521 โจทก์ยื่นอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นตามสำนวนคดีที่ 1ที่ 2 โดยใช้แบบพิมพ์คำร้องปิดฤชากรฉบับละ 40 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับ ต่อมาวันที่ 29 มกราคม 2522 จำเลยที่ 3 ยื่นคำร้องว่าโจทก์ฟ้องอุทธรณ์โดยใช้แบบพิมพ์คำร้องและมิได้เสียค่าขึ้นศาล ศาลชั้นต้นรับไว้ เป็นกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบ ขอให้เพิกถอนเสีย ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าเจ้าหน้าที่ศาลเรียกค่าขึ้นศาลขาดไปอุทธรณ์ละ 160 บาท ศาลจะได้ให้โจทก์เสียเพิ่มให้ครบ ส่วนที่โจทก์ใช้คำร้องเป็นฟ้องอุทธรณ์พออนุโลมให้ใช้ได้ ยกคำร้องของจำเลยที่ 3 ครั้นวันที่ 30มกราคม 2522 ศาลชั้นต้นสั่งให้โจทก์เสียค่าขึ้นศาลเพิ่มให้ครบ
โจทก์เสียเพิ่มครบถ้วนในวันเดียวกัน ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า แม้คำฟ้องอุทธรณ์ของโจทก์ใช้แบบพิมพ์คำร้องแทนที่จะใช้แบบพิมพ์อุทธรณ์ เป็นการไม่ถูกต้อง แต่เมื่อศาลชั้นต้นสั่งรับมาโดยมิได้สั่งให้ทำใหม่ ก็ชอบที่จะอนุโลมให้ถือเป็นอุทธรณ์ที่ชอบได้ ส่วนที่ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์ของโจทก์โดยโจทก์เสียค่าขึ้นศาลไว้ไม่ถูกต้องก็เป็นเรื่องที่ศาลชั้นต้นหรือศาลอุทธรณ์จะเรียกเพิ่มให้ถูกต้องในภายหลังได้ ไม่ทำให้การยื่นอุทธรณ์ของโจทก์และคำสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งรับอุทธรณ์เสียไปดังจำเลยที่ 3 อ้าง เมื่อศาลชั้นต้นให้โจทก์เสียค่าขึ้นศาลเพิ่มและโจทก์เสียค่าขึ้นศาลเพิ่มครบถ้วนแล้ว ศาลอุทธรณ์รับวินิจฉัยให้"
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ บังคับตามศาลชั้นต้น
