Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 371/2483

พ.ศ. 2483 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ท้าทายให้ฟันกัน กำนันเข้าห้ามกลับทำรา้ายกำนันบาดเจ็บสาหัสเป็นผิดฐานทำร้ายเจ้าพนักงานเพราะเหตุกระทำการตามหน้าที่ ตามมาตรา 257

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

ป.อ. มาตรา 250 พ.ร.บ.ลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ.2457 มาตรา 34

คำฟ้องและคำให้การ

ได้ความว่า จำเลยได้ทำให้ ด. มาฟันกับ จำเลย ล. ซึ่งเป็นกำนันมาพบจึงเข้าห้ามปรามมิให้ทำร้ายกัน จำเลยก็ฟัน ล. ด้วยพร้า ๒ ที เป็นบาดแผลสาหัส โจทก์จึงฟ้องขอให้ ลงโทษ จำเลย

ศาลฎีกาวินิจฉัย

ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติลักษณปกครองท้องที่ พ.ศ. ๒๔๕๓ มาตรา ๓๔ บัญญัติถึงอำนาจและหน้าที่ ของกำนันไว้ว่า " บรรดาการที่จะตรวจตรารักษาความปกติเรียบร้อยในตำบล คือการที่ว่ากล่าวราษฎรในตำบลนั้นให้ประพฤติตามพระราชกำหนด กฎหมายก็ดีหรือการที่จะป้องกันภยันตรายและรักษาความสุขของราษฎรในตำบลนั้นก็ดี ฯลฯ " ดังนี้ การที่ จำเลยกับราษฎรอื่นในตำบลนั้นกำลังจะวิวาททำร้ายกัน และกำนันเข้าห้ามปราม เรียกว่ากำนัน และกำนันเข้าห้ามปราม เรียกว่ากำนันได้ทำการตามหน้าที่ที่มาตรา ๓๔ กำหนดไว้ การที่จำเลยทำร้ายกำนันในกิริยาอย่างนั้นจึงเรียกได้ว่าทำร้ายเจ้าพนักงานเพราะเหตุที่กระทำการตามหน้าที่ จึง

ผลคำพิพากษา

พิพากษายืนตาม ศาลล่างที่ให้ ลงโทษ จำเลยตามมาตรา ๒๕๗

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
นิติศาสตร์ · พลางกูร · วิเศษ
ศาลล่าง
ศาลชั้นต้น - นายแสวง มะกรสาร
ศาลอุทธรณ์ - พระพรหมปริญญา
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1861/2499

ใช้มีดดาบฟันผู้ตายขณะกำลังนั่งคุยอยู่ ผู้ตายไม่มีอาวุธหรือแสดงว่าจะต่อสู้ ฟันถูกที่ศีรษะ 1 ทีสมองไหล และที่ขา 1 ที กระดูกขาด ล้มลงแล้วจำเลยยังฟันซ้ำอีกรวมทั้งสิ้น 11 แผลอยู่ได้ 10 วันเศษจึงตาย การกระท…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1851/2499

จำเลยมีสาเหตุอาฆาตมาก่อนแล้วจึงได้มาลอบยิง ยิงนัดแรกถูกผู้เสียหายแต่ไม่ถึงแก่ความตาย อีก 10นาทีจำเลยจึงได้ หวนกลับมายิงอีก กระสุนปืนถูกผู้อื่นถึงแก่ความตายโดยจำเลยสำคัญตัวผิด เช่นนี้ ถือว่าการกระทำของ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1491/2499

การที่ใช้มีดถางหญ้าฟันเขาถึง 3 แผล แผลที่คอเป็นแผลฉกรรจ์และถึงแก่ความตายในขณะนั้น อันมีสาเหตุเพราะจำเลยเป็นชู้กับเมียผู้ตายและอยากจะอยู่ด้วยกัน การที่จำเลยขุดดินร่วมครึ่งชั่วโมงลอดตัวเข้าไปฆ่าผู้ตายซึ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1198/2498

จำเลยที่ 1 อาฆาตผู้เสียหาย ได้พยายามหลายครั้งที่จะทำลายชีวิตผู้เสียหายต่อเนื่องกันมา ที่สุดได้จ้างจำเลยที่ 2 ให้ไปยิงผู้เสียหาย หากไม่ถูกที่สำคัญจึงไม่ตาย ดังนี้ความผิดของจำเลยที่ 2 ผู้ลงมือกระทำต้องป…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 956/2498

การที่จำเลยที่ 3 พาพวกมีอาวุธกลับมาและขึ้นไปบนเรือนพร้อมกับจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 ถือปืนยาวแล้วหยิบปืนลูกซองอีกกระบอกส่งให้จำเลยที่ 3 จำเลยที่ 3บรรจุกระสุนเล็งมาทางเจ้าพนักงานสรรพสามิต เจ้าพนักงานสรรพส…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้