คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกร่วมกันทำร้ายร่างกายนายเฉลิม มุ่งการดี จนนายเฉลิมหมดสติ แล้วได้ร่วมกันจับนายเฉลิมโยนลงไปในคลอง เป็นเหตุให้นายเฉลิมถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๒๘๘
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๓ ลงโทษจำคุก ๑๘ ปี
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้จากคำเบิกความของนางสมและนายสมชายหรือต้อยพยานโจทก์ว่า ก่อนเกิดเหตุนายณรงค์หรือโย นายสมชายหรืออ๊อด นายหาญ จำเลยและผู้ตาย นั่งกินอาหารและดื่มสุราที่โต๊ะอาหารของนางสม สำหรับนายสมชายหรืออ๊อดเบิกความว่า หลังจากผู้ตายทะเลาะกับนายสมชายหรืออ๊อดแล้ว มีคนพาผู้ตายกลับไปแต่ต่อมาผู้ตายกลับมาอีก ผู้ตายขอดื่มสุราจากนายสมชายหรืออ๊อด นายสมชายหรืออ๊อดไม่ให้แต่บอกว่าให้ไปซื้อมาดื่มเอง จึงเกิดปากเสียงกันขึ้นระหว่างผู้ตายกับนายสมชายหรืออ๊อดและคนอื่น ๆ ที่นั่งร่วมโต๊ะและมีการชกต่อยกันขึ้น จนผู้ตายล้มลงไป แล้วนายสมชายหรืออ๊อดกับคนอื่น ๆ ที่โต๊ะนั้นช่วยกันลากร่างของผู้ตายโยนลงไปในคลองหลอดแล้วต่างคนต่างแยกย้ายกันหนีไป
เช่นนี้ แม้นายสมชายหรืออ๊อดจะมิได้ระบุชื่อว่าคนที่นั่งดื่มสุราอยู่ที่โต๊ะเดียวกันมีใครบ้าง จำเลยจะอยู่ด้วยหรือไม่ แต่คดีก็ฟังมาแล้วว่า ที่โต๊ะนี้มีนายณรงค์ นายสมชายหรืออ๊อด นายหาญ จำเลยและผู้ตายและเหตุการณ์ก็มีอยู่ต่อเนื่องกันไป โดยไม่ปรากฏว่าจำเลยหรือคนใดกลับไปก่อนหรือใครมาเพิ่มอีก ดังนั้น ที่นายสมชายหรืออ๊อดเบิกความว่า มีการชกต่อยกันก็ย่อมหมายความว่าคนที่อยู่ที่โต๊ะชกต่อยกับผู้ตาย และที่ว่าคนที่โต๊ะช่วยกันลากร่างของผู้ตายโยนลงไปในคลอง ก็ย่อมหมายความว่าคนทั้งหมดที่กล่าวมาแล้วที่อยู่ที่โต๊ะรวมทั้งจำเลยด้วยเป็นผู้กระทำร่วมกัน ซึ่งข้อนี้ก็ตรงกับคำให้การชั้นสอบสวนของนางน้อยด้วย การที่จำเลยถูกจับกุมก็ปรากฏจากคำเบิกความของนายสมชายหรือต้อยซึ่งมาเป็นพยานโจทก์และรู้จักจำเลยชี้ให้จับโดยได้รับคำบอกเล่าจากนางน้อยว่าจำเลยเป็นคนร่วมกับคนอื่น ๆ กระทำผิด พยานหลักฐานโจทก์สอดคล้องต้องกันสมเหตุผล ฟังได้โดยปราศจากสงสัยว่า จำเลยได้ร่วมกับคนอื่น ๆ ฆ่าผู้ตายด้วย
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
