Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 377/2482

พ.ศ. 2482 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

โจทก์จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าบนกล่องสบู่คาบอลิกของโจทก์ว่า ควีนส์ 10 % "ซึ่งคำว่า 10% นี้เป็นคำบอกลักษณของสบู่นั้นว่ามีส่วนคาบอลิกผสมอยู่ 10 ใน 100 ส่วนดังนี้ โจทก์ไม่มีสิทธิจะใช้คำว่า 10% นี้ แต่ผู้เดียวเพราะเป็นคำ++ถึงลักษณะหรือคุณสมบัติแห่งสินค้าโดยตรงตามที่เข้าใจกันโดยธรรมดา คดีเลียนแบบเครื่องหมายการค้านั้น ศาลไม่รับฟังคำพะยานบุคคลที่ออกความเห็นว่าเครื่องหมายอันนี้เลียนเครื่องหมาย+นั้นหรือไม่ คดีแพ่งซึ่งโจทก์ฟ้องขอให้ห้ามให้จำเลยใช้เครื่องหมายการค้าซึ่งเลียนแบบของโจทก์และขอให้ทำลายภาพเครื่องหมายดังว่านั้นโดยมิได้มีการเรียกค่าสินไหมทดแทนอย่างใด ต้องถือว่าคดีเช่นนี้เป็นคดี+ คู่ความจะอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงมิได้

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 มาตรา 4 ป.วิ.พ. มาตรา 189 ป.วิ.พ. มาตรา 230 ป.วิ.พ. มาตรา 248

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ทำสบู่คาบอลิกบรรจุกล่างมีลวดลายและภาพและมีคำว่า "ควีนส์ ๑๐%" และจดทะเบียนเป็นเครื่องหมายการค้าในสยามไว้แล้ว จำเลยได้ทำสบู่คาบอลิกขึ้นขายบ้าง กล่องสบู่ของจำเลยมีภาพและถ้อยคำว่า "ซันนา ๑๐%" โจทก์จึงฟ้องขอให้ห้ามจำเลยมิให้ใช้เครื่องหมายการค้าเช่นนั้นต่อไป ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์

ศาลฎีกาวินิจฉัย

โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้เป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.๑๘๙ (๓) ๒๓๐ ถือว่าเป็นคดีมโนส่าเร่ โจทก์อุทธรณ์ได้แต่ข้อกฎหมาย ส่วนข้อเท็จจริงต้องถือตามศาลชั้นต้น

อนึ่งในเรื่องเลียนแบบเครื่องหมายการค้านี้ เป็นหน้าที่ของศาลโดยลำพังว่าจำเลยได้เลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์หรือไม่ ศาลไม่รับฟังพะยานผู้หนึ่งผู้ใดว่าตามความเห็นของพะยานผู้นั้นจำเลยได้เลียนแบบเครื่องหมายการค้าหรือไม่ แต่ศาลจะรับฟังพะยานที่แสดงว่าในท้องตลาดได้เรียกสินค้าหรือเครื่องหมายของโจทก์จำเลยอย่างไร มหาชนที่ซื้อสินค้ามีความรู้การศึกษาอย่างไร คดีนี้ศาลชั้นต้นได้ฟังคำพะยานหลักตามที่ว่ามาแล้ว

ที่โจทก์ฎีกาว่าศาลชั้นต้นวินิจฉัยคดีไม่ตรงกับหลักฐานในท้องสำนวนจึงตกไป และเห็นว่าคำว่า ๑๐% เป็นคำบอกลักษณะของสบู่ แสดงว่ามีส่วนคาบอลิกผสมอยู่ ๑๐ ส่วนใน ๑๐๐ ส่วน คำว่า ๑๐% จึงมิใช่คำที่โจทก์จะมีสิทธิใช้แต่ผู้เดียว จริงอยู่โจทก์จดทะเบียนคำนี้ไว้ แต่ก็มีคำว่า ควีนส์รวมอยู่ด้วย เพราะฉะนั้นเครื่องหมายการค้าของโจทก์จึงเป็น ควีนส์ ๑๐% รวมกัน ศาลล่างให้ยกฟ้องโจทก์ชอบแล้ว ยืนตาม

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
เทฟโนต์ · พลางกูร · อิศร
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5780/2540

ป.วิ.พ.มาตรา 248 วรรคหนึ่ง ที่บัญญัติว่า ในคดีที่ราคาทรัพย์สินหรือจำนวนทุนทรัพย์ที่พิพาทกันในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาท หรือไม่เกินจำนวนที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา ห้ามมิให้คู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงเว้นแต่ผู…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2662/2538

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลย เพราะเป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 248 จำเลยยื่นคำร้องต่ออธิบดีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ขอให้มีคำสั่งอนุญาตให้จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริง อธิบดีผู้พิพากษาศ…

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2536 (เลขอ้างอิง 56131)

ความว่า คดีนี้จำเลยทั้งสองได้ยื่นคำร้องขอให้อธิบดีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 อนุญาตให้จำเลยทั้งสองฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ และอธิบดีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1ได้มีคำสั่งว่าพิเคราะห์แล้ว เห็นว่าการขอให้…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1144/2499

คดีฟ้องขับไล่ออกจากห้องเช่าเดือนละ 12 บาท เป็นคดีมโนสาเร่อันต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ม.224 เมื่อฟ้องอุทธรณ์ส่วนมากเป็นข้อเท็จจริงและศาลชั้นต้นสั่ง "รับอุทธรณ์" เฉย ๆ ไม่มีข้อความแสดงว่ารับ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1767/2499

คดีที่ฟ้องขอแสดงสิทธิที่จะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้ดีกว่าผู้อื่นตามความใน ม.17 แห่ง พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 นั้น เป็นคดีที่ขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันไม่อาจคำนวนเป็นราคาจริงได้ตาม ม.189 (3) แ…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้