คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้มีดปลายแหลมแทงนายเอี่ยมซ้ง แซ่เอี้ยว ได้รับอันตรายสาหัส ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๗ (๘)
จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลคดีเด็กและเยาวชนกลางพิพากษาว่า จำเลยผิดมาตรา ๒๙๗ (๘) จำเลยอายุ ๑๕ ปีเศษ พิเคราะห์รายงานของสถานพินิจฯ แล้ว ให้ส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจฯ มีกำหนดขั้นต่ำ ๖ เดือน ชั้นสูง ๒ ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๕, ๗๔ (๕) พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลเด็กฯ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๖ มาตรา ๑๐ ริบของกลาง
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์จำเลยเข้าใจและประสงค์ไม่สืบพยานในข้อหาตามฟ้องที่จำเลยรับสารภาพเท่านั้น ไม่ชัดแจ้งว่าจำเลยจะไม่สืบพยานหักล้างรายงานของสถานพินิจฯ ซึ่งปรากฏว่า จำเลยชอบเที่ยวกลางคืน พกอาวุธ เกะกะเกเร เป็นนักเลงอันเป็นผลร้ายแก่จำเลย พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้สืบพยานเฉพาะข้อความดังกล่าวแล้วพิพากษาใหม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีเด็กฯ เห็นว่า ในวันนัดพิจารณา ศาลให้จำเลยทราบรายงานของสถานพินิจฯ แสดงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับจำเลย จำเลยทราบและลงชื่อจำเลย และให้การรับสารภาพ ไม่ติดใจสืบพยาน จึงมีคำพิพากษาในวันเดียวกัน ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีเด็กฯ พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๕ ให้นำบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาและวิธีพิจารณาความแพ่งมาใช้บังคับแก่กรณีเกี่ยวกับเรื่องคดีเด็กและเยาวชนเท่าที่ไม่แย้งหรือขัดต่อบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินั้น และกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน จึงเห็นว่าในการพิจารณาคดีเกี่ยวกับเด็กและเยาวชนนั้น ศาลย่อมดำเนินการไปตามวิธีพิจารณาสำหรับคดีนี้เกี่ยวกับรายงานของสถานพินิจฯ ศาลก็ได้แจ้งให้จำเลยทราบและจำเลยก็ได้ทราบแล้ว มิได้แถลงต่อสู้หรือจะขอนำพยานสืบหักล้างประการใด เมื่อศาลถามคำให้การจำเลย จำเลยก็รับสารภาพ ไม่ติดใจสืบพยาน ดังนี้ จะแปลว่าจำเลยเข้าใจและประสงค์ไม่สืบพยานเฉพาะข้อหาตามฟ้องที่จำเลยรับสารภาพไม่ได้ ศาลชั้นต้นปฏิบัติการถูกต้องแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น.
