เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีสาตราวุธบุกรุกเข้าไปชิงทรัพย์ในบ้านนางเชยแล้วกระชากสร้อยคอทองคำที่คอนางเชยไปแลจำเลยใช้มีดแทงนางเชยมีบาดแผลสองแห่งขอให้ลงโทษตาม ม.๒๙๘-๒๙๙-๓๐๐-๓๒๙-๗๑ ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยหาได้กระทำการชิงทรัพย์+ นางเชยดังโจทก์ฟ้องไม่ ที่จริงจำเลยเพียงแต่ทำร้ายร่างกายเจ้าทุกข์บาดเจ็บเท่านั้น แต่เห็นว่าคดีนี้ฟ้องโจทก์พรรณาข้อความมาชัดเจนว่า จำเลยชิงทรัพย์แล้วใช้มีดแทงเจ้าทรัพย์มีบาดเจ็บ ซึ่งตามฟ้องแต่ละอย่างอาจเป็นความผิดได้ในตัวเองคือทั้งฐานชิงทรัพย์และทำร้ายร่างกาย ถึงแม้โจทก์มิได้อ้างมาตราฐานทำร้ายร่างกายมา ศาลก็ลงโทษได้ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๙๒ ตอนท้าย
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์คือให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๑ ปี ตาม ม.๒๕๔
