คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยซ่อมแซมปืนที่ได้รับอนุญาตให้มีแล้วตามกฎหมายโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.อาวุธปืน พ.ศ.๒๔๗๗ อ้างมาตรา ๕๒ ศาลฎีกาตัดสินว่ามาตรา ๕๒ นั้นเป็นบทกำหนดโทษหาใช่เป็นบทบัญญัติห้ามไม่ การซ่อมแซมปืนอันเป็นสิ่งต้องห้ามพ.ร.บ.ก็มีแต่ฉะเพาะในเรื่องการซ่อมแซมอันเป็นการค้าตามมาตรา ๒๒ เท่านั้น ส่วนการซ่อมแซมปืนของตนเองไม่มีห้ามไว้ จึงลงโทษจำเลยไม่ได้ เพราะเป็นการนอกเหนือความประสงค์ของกฎหมาย
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ ตามศาลล่างทั้ง ๒