คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าโคของ น.หายไป จำเลยสมคบกันจับเอาไป เจ้าทรัพย์จึงนำไปแจ้งต่อผู้ใหญ่บ้าน แลกำนันเพื่อขอให้จับจำเลยแล้วพากันไปตามได้โคคืนมา โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๑๘ จำเลยฎีกาว่าเจ้าทุกข์มิได้มอบคดีให้ว่ากล่าว ไม่ชอบด้วยมาตรา ๓๒๐
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า การที่เจ้าทรัพย์ไปแจ้งต่อกำนันเพื่อขอให้จับจำเลยย่อมหมายคลุมไปถึงการร้องทุกข์ให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นว่ากล่าวด้วย
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
