คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขายยาอันตรายโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 มาตรา 4, 6, 7, 8, 16, 32พระราชบัญญัติการขายยา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2498 มาตรา 3, 7กฎกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2494) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 ข้อ 4 กฎกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2498) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493ข้อ 4 ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่องระบุยาอันตราย ตามความในพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 ฉบับลงวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2498และฉบับลงวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2505 และให้ริบยาของกลาง
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลจังหวัดนราธิวาสพิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้อง ปรับ 400 บาทรับสารภาพลดกึ่งหนึ่งคงปรับ 200 บาท ของกลางไม่ควรริบ ให้ยกคำขอของโจทก์
โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบยาของกลาง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยได้รับใบอนุญาตให้ขายยาประเภท ค.ซึ่งตามกฎหมายจะขายยาอันตรายมิได้การที่จำเลยฝ่าฝืนขายยาอันตรายไปเช่นนี้ เท่ากับจำเลยขายยาโดยไม่ได้รับอนุญาต ยาของกลางจึงไม่ใช่ทรัพย์สินที่จำเลยใช้ในการกระทำผิดจะริบไม่ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
