คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่านายบุญจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๖ กะทงหนึ่งให้จำคุก ๓ ปี และนายบุญ นายมล นายพอน นายเมี้ยนจำเลย มีความผิดตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๔๓ ให้จำคุกไว้คนละ ๕ ปีและนายมลจำเลยมีความผิดตามมาตรา ๒๕๔ อีกกะทงหนึ่ง ให้จำคุกไว้ ๑ ปี รวมเป็นโทษจำคุกนายบุญจำเลย ๘ ปี นายมลจำเลย ๖ ปี นายพอนและนายเมี้ยนจำเลยคนละ ๕ ปี จำเลยทุกคนอุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน นายบุญ นายมล
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาคัดค้านในปัญหาข้อเท็จจริง
ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษายืนกันมาลงโทษจำเลยหลายกะทงแต่ละกะทงนั้นโทษจำคุกไม่เกิน ๕ ปีตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๑๘ ห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้ยกฎีกาจำเลยบังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
