คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยแจ้งความเท็จทำให้เสื่อมเสียเสรีภาพหมิ่นประมาทขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137, 172, 310, 311, 326 และ 328ศาลแขวงพระนครใต้ไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่า คดีโจทก์ไม่มีมูลพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลชั้นต้นสั่งว่า อุทธรณ์โจทก์ทั้งเรื่องเป็นการเถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงฯ มาตรา 22 จึงไม่รับโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์เห็นอย่างเดียวกับศาลชั้นต้นให้ยกคำร้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาคำสั่งต่อมาศาลฎีกาเห็นว่าศาลชั้นต้นวินิจฉัยตามพยานหลักฐานในสำนวนแล้วข้ออุทธรณ์ของโจทก์ข้ออื่นเป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนในข้อที่โจทก์จะอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 170 วรรค 1 ได้หรือไม่นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ให้รับอุทธรณ์ของโจทก์เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าว
