เนื้อความคำพิพากษา
โจทย์ฟ้องแม่ยาย ขอให้ส่งตัวลูกสาวมาอยู่กินกับตน ถ้าส่งไม่ได้ขอให้ส่งเงิน ๒๙๒ บาทที่โจทย์เสียไปเมื่อเวลาแต่งงานคืน จำเลยต่อสู้ว่าโจทย์ผิดสัญญา เพราะได้บอกว่าโจทย์ไม่มีบุตร์ภรรยา จำเลยจึงยอมให้บุตร์จำเลย บัดนี้ได้ความว่าโจทย์มีบุตร์ภรรยา ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษตัดสินว่าโจทย์ไม่ได้ผิดสัญญาเพราะภรรยาที่มีอยู่ก่อนได้เลิกกันไปแล้ว แลอำนาจอิศระในตัวบุตรีจำเลยอยู่กับโจทย์ จำเลยไม่มีอำนาจอย่างไรที่จะไม่ยอมให้บุตรีจำเลยกับโจทย์อยู่กินด้วยกัน แก่เรื่องนี้โจทย์กับบุตรีจำเลยได้อาศรัยกินอยู่หลับนอนที่บ้านจำเลยๆ มิได้ซ่อนเร้นพาหนี โจทย์ยังมีอำนาจที่จะว่ากล่าวกับภรรยาตนได้ จะมาฟ้องให้จำเลยส่งบุตรียังไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายกฟ้อง ฎีกายืน()
