เนื้อความคำพิพากษา
เดิมโจทก์ถูกจำเลยฟ้องหาว่า โจทก์ส่งไพ่ไม่ตรงตามสัญญาซื้อขายจำเลยในคดีนี้ได้อ้างตนเองเป็นพยานในฐานะเป็นโจทก์ว่า จำเลยได้ซื้อไพ่จากโจทก์ โจทก์ต่อสู้ว่า ไพ่เป็นของนายทิ้น นายทิ้นเป็นผู้ขายให้ แต่ศาลฟังข้อเท็จจริงตามคำพยานจำเลย พิพากษาให้โจทก์คืนค่าไพ่ให้จำเลย โจทก์จึงมาฟ้องคดีนี้ ขอให้จำเลยคืนไพ่ให้แก่โจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า ไพ่รายนี้ไม่ใช่ของโจทก์ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงที่ได้ความในคดีก่อนไม่ลบล้าง คำเบิกความของโจทก์ในคดีนี้ซึ่งโจทก์ให้การเป็นพยานเองในคดีนี้ว่า ไพ่รายนี้ไม่ใช่ของโจทก์ แต่จะเป็นของใครไม่ทราบโจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง ให้ยกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำเลยคืนไพ่ให้โจทก์
มีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์นายหนึ่งมีความเห็นแย้งจำเลยฎีกาศาลฎีกาประชุมพิจารณาแล้วเห็นว่า คู่ความในคดีนี้กับคดีก่อนเป็นคู่ความเดียวกัน พิพาทกันในเรื่องไพ่รายเดียวกัน กลับกันเป็นโจทก์เป็นจำเลย ด้วยข้อเท็จจริงอย่างเดียวกัน คดีจึงฟังข้อเท็จจริงตามคำพิพากษาชี้ขาดในคดีเรื่องก่อน ซึ่งวินิจฉัยไว้แล้วว่าโจทก์เป็นผู้ขายไพ่รายนี้ให้จำเลย จำเลยเถียงในคดีนี้ว่า โจทก์มิใช่ผู้ขาย เป็นการฝ่าฝืนคำพิพากษาในเรื่องก่อน ย่อมฟังไม่ได้ เมื่อฟังว่าโจทก์เป็นผู้ขายไพ่ให้จำเลย และได้คืนเงินให้จำเลยตามคำพิพากษาแล้ว ก็เป็นหน้าที่ของจำเลยจะต้องคืนไพ่ให้โจทก์ แต่ความจริงจะเป็นไพ่ของโจทก์หรือไม่นั้น ไม่เป็นเรื่องที่จำเลยจะไม่คืนได้ การกำหนดราคาไพ่ไม่มีฝ่ายใดคัดค้านขึ้นมาจึงไม่มีข้อวินิจฉัยให้ยกฎีกาโจทก์ คงพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
