คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามกับพวกร่วมกันตั้งโรงงานแปรรูปไม้หวงห้ามเพื่อการค้า และร่วมกันมีไม้หวงห้ามแปรรูปประเภท ก. รวมปริมาตร ๒๔๐.๘๐๙ ลูกบาศก์เมตร ไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๔๘, ๗๓, ๗๔, ๗๔ ทวิ ฯลฯและริบของกลาง
จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ และที่ ๓ มีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๔๘, ๗๓ พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๓ มาตรา ๑๗ พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๑๙ ฐานตั้งโรงงานแปรรูปไม้ จำคุกจำเลยที่ ๑ ๕ ปี จำคุกจำเลยที่ ๓ ๑ ปี ฐานมีไม้หวงห้ามแปรรูปจำคุกจำเลยที่ ๑ ๕ ปี จำคุกจำเลยที่ ๓ ๑ ปี รวมลงโทษจำเลยที่ ๑ ๑๐ ปี จำเลยที่ ๓๒ ปี ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ ริบของกลาง จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ ๑ ฐานตั้งโรงงานแปรรูปไม้โดยไม่รับอนุญาตกระทงหนึ่ง จำคุก ๕ ปี กับมีไม้หวงห้ามแปรรูปโดยไม่รับอนุญาต จำคุก ๕ ปีอีกกระทงหนึ่ง ซึ่งการกระทำของจำเลยที่ ๑ แต่ละกระทงศาลอุทธรณ์พิพากษายืน คงให้จำคุกแต่ละกระทงไม่เกิน ๕ ปี เป็นคดีที่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ จำเลยที่ ๑ ฎีกาว่าพยานหลักฐานของโจทก์ไม่มีน้ำหนักที่จะรับฟังและเชื่อถือได้ว่าจำเลยที่ ๑ กระทำความผิด เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาโดยบทกฎหมายดังกล่าว ที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับฎีกาของจำเลยที่ ๑ ไว้จึงไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ ๑
