คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า นายสาย รอดอภิวงษ์ ปลัดอำเภอโท รักษาราชการแทนนายอำเภอบ้านนา ซึ่งเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่จดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมเกี่ยวกับที่ดินในท้องที่อำเภอบ้านนาได้ออกคำสั่งเรียกให้จำเลยทั้งสองร่วมกันส่งเอกสารหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3) ที่ดินเลขที่ 75 ตำบลป่าขะ อำเภอบ้านนาซึ่งจำเลยที่ 1 มีชื่อเป็นเจ้าของที่ดินและจำเลยที่ 2 เป็นผู้ครอบครองหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3) ที่ดินดังกล่าวไว้เนื่องจากจำเลยที่ 1 ได้นำไปให้จำเลยที่ 2ยึดถือเพื่อเป็นประกันการกู้ยืมเงินให้แก่ทางอำเภอบ้านนา เพื่อทำการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรม จำเลยทั้งสองทราบคำสั่งนั้นแล้ว บังอาจร่วมกันฝ่าฝืนไม่ส่งเอกสารนั้นให้แก่นายอำเภอบ้านนา
อันเป็นการฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของนายอำเภอบ้านนา ซึ่งสั่งการตามอำนาจหน้าที่โดยชอบด้วยกฎหมาย โดยจำเลยทั้งสองไม่มีเหตุอันสมควร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 74,109 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83จำเลยทั้งสองให้การว่าไม่มีเจตนาฝ่าฝืนคำสั่งของนายอำเภอบ้านนาวันนัดสืบพยานโจทก์ ศาลชั้นต้นงดสืบพยานโจทก์ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยทั้งสองไม่มีเจตนาฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาต่อไปและพิพากษาใหม่ตามรูปคดีจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปรากฏตามรายงานกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้นลงวันที่ 18 มิถุนายน 2518 ว่า
โจทก์ขอสืบพยานบุคคลเพื่อประกอบรับรองเอกสารรวม 6 ฉบับเท่านั้น คือ หมายเรียกเอกสารจากจำเลยทั้งสอง 2 ฉบับบันทึกถ้อยคำที่จำเลยทั้งสองให้ไว้ต่อนายอำเภอบ้านนา 2 ฉบับ บันทึกคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยทั้งสอง 2 ฉบับ โดยมิได้ขอสืบพยานบุคคลในข้ออื่นตามฟ้องอีก เท่ากับว่าโจทก์สละสิทธิไม่ติดใจสืบพยานบุคคลภายนอกเหนือไปจากข้อเท็จจริงตามเอกสารนั้น เอกสารดังกล่าวจำเลยทั้งสองก็ยอมรับว่าเป็นเอกสารที่จำเลยทั้งสองได้รับ ได้ให้ถ้อยคำและให้การตามที่บันทึกไว้จริง ดังนั้น ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่าจำเลยที่ 1 นำหนังสือรับรองการทำประโยชน์ฉบับที่โจทก์อ้างไปมอบให้แก่จำเลยที่ 2 ยึดถือไว้เมื่อตอนไปกู้ยืมเงินจากจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นเวลาก่อนที่จะได้รับคำสั่งเรียกเอกสารจากเจ้าพนักงานเอกสารดังกล่าวมิได้อยู่ในความครอบครองของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 2 จะคืนเอกสารนั้นให้ก็ต่อเมื่อจำเลยที่ 1 ชำระหนี้แล้วขณะได้รับหมายเรียก
จำเลยที่ 1 ยังมิได้ชำระหนี้แก่จำเลยที่ 2 และจำเลยที่ 2ก็ได้ไปพบเจ้าพนักงานชี้แจงให้ทราบ ถึงเหตุที่ไม่ส่งเอกสารเนื่องจากจำเลยที่ 1นำเอกสารนั้นมาให้จำเลยที่ 2 ยึดถือประกันเงินกู้จำนวน 25,000 บาท หากส่งให้แก่เจ้าพนักงานแล้ว เมื่อจำเลยที่ 1 นำเงินมาชำระหนี้ตามสัญญากู้แล้ว ก็จะไม่มีเอกสารคืนให้แก่จำเลยที่ 1 ตามข้อเท็จจริงดังกล่าว แสดงว่าจำเลยทั้งสองไม่มีเจตนาฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงาน ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานบุคคลของโจทก์และพิพากษายกฟ้อง เป็นการชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์
