คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามร่วมกันมีไม้ยางแปรรูปและไม้แปรรูปชนิดอื่นซึ่งเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ และบัญชีไม้หวงห้ามท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. ๒๕๐๕ ปริมาตรรวม ๑.๔๘๘ ลูกบาศก์เมตร เกินกว่า ๐.๒๐ ลูกบาศก์เมตร ไว้ในครอบครองของจำเลยทั้งสาม ภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้โดยไม่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมาย โดยใช้รถยนต์บรรทุกหมายเลขทะเบียน สบ.-๐๑๕๑๕ เป็นยานพาหนะขนส่งไม้แปรรูปดังกล่าว ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสามตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๔, ๗, ๔๗, ๔๘, ๗๓, ๗๔, ๗๔ ทวิ ฯลฯริบไม้แปรรูปและรถยนต์ของกลาง
จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสามมีความผิตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๔๘ ฯลฯ จำคุกคนละ ๒ ปี ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุกคนละ ๑ ปี ของกลางริบ
จำเลยทั้งสามอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษ และจำเลยที่ ๓ อุทธรณ์ขอให้คืนรถยนต์ของกลางด้วย
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำคุกจำเลยทั้งสามคนละ ๒ ปี ปรับคนละ ๕,๐๐๐ บาท ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุกคนละ ๑ ปี ปรับคนละ ๒,๕๐๐ บาท โทษจำคุกจำเลยทั้งสามให้รอไว้ ๒ ปี คืนรถยนต์ของกลางให้แก่เจ้าของ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ริบรถยนต์ของกลาง
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยมีไม้ยางแปรรูปและไม้แปรรูปชนิดอื่นเกิน ๐.๒๐ ลูกบาศก์เมตร ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตอันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๔๘ เจ้าพนักงานจับได้ขณะที่จำเลยกำลังใช้รถยนต์ของกลางบรรทุกไม้ดังกล่าวอยู่ รถยนต์ของกลางมิใช่ทรัพย์สินซึ่งบุคคลได้ใช้ในการกระทำความผิดโดยตรงตามนัยแห่งประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๓ แต่เป็นยานพาหนะซึ่งได้ใช้เป็นอุปกรณ์ให้ได้รับผลในการกระทำความผิดตาม มาตรา ๔๘ แห่งพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ รถยนต์ของกลางจึงเป็นทรัพย์สินที่ต้องริบตาม มาตรา ๗๔ ทวิ แห่งกฎหมายดังกล่าว
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ริบรถยนต์ของกลางด้วย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
