เนื้อความคำพิพากษา
คดีสืบเนื่องจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้พิทักษ์ทรัพย์ลูกหนี้ไว้เด็ดขาดเมื่อวันที่ 18 มกราคม 2531 เจ้าหนี้ยื่นคำรับชำระหนี้ตามคำพิพากษาตามยอมจำนวน 3,142,098.99 บาทเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ สอบสวนแล้วเห็นว่า ลูกหนี้เป็นหนี้ตามคำพิพากษาตามยอมในคดีแพ่งหมายเลขคดีแดงที่ 12865/2530 และ11540/2530 ของศาลชั้นต้น แต่นับวันที่ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาถึงวันที่ 12 เมษายน 2531 เป็นระยะเวลาเกิน 10 ปี มูลหนี้ตามคำพิพากษาทั้งสองรายจึงเป็นอันขาดอายุความ ต้องห้ามมิให้ได้รับชำระหนี้ตามมาตรา 94(1) แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483เห็นควรให้ยกคำขอรับชำระหนี้รายนี้เสียทั้งสิ้นศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำขอรับชำระหนี้ของเจ้าหนี้ตามความเห็นของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เจ้าหนี้อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนเจ้าหนี้ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
หนี้จำนวนแรกในคดีแพ่งหมายเลขคดีแดงที่ 12865/2520 ศาลมีคำพิพากษาตามยอมเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2520ลูกหนี้กับพวกยอมผ่อนชำระเป็นเงินรายเดือนไม่ต่ำกว่าเดือนละ20,000 บาท งวดแรกชำระภายในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2520 งวดต่อไปทุกวันที่ 10 ของเดือน ดังนี้ มูลหนี้ดังกล่าวเป็นสิทธิเรียกร้องอันตั้งหลักฐานขึ้นโดย คำพิพากษาชั้นที่สุดของศาล จึงมีอายุความ10 ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 168 เมื่อลูกหนี้ไม่ชำระหนี้ตั้งแต่ งวด เดือนแรกคือ ภายในวันที่ 10 กุมภาพันธ์2521 ถือว่าผิดนัดตั้งแต่นั้น อายุความเริ่มนับแต่ขณะที่จะอาจบังคับสิทธิเรียกร้องได้เป็นต้นไปตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 169 กล่าวคือ ตั้งแต่วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2521 จนถึงวันที่เจ้าหนี้มายื่นคำขอรับชำระหนี้เมื่อวันที่ 12 เมษายน 2531 เป็นระยะเวลาเกิน 10 ปีแล้ว
ส่วนการที่ นายทวีชัย และนางลัดดาวัลย์ลูกหนี้รวม ได้ชำระหนี้แก่เจ้าหนี้เมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2521 และวันที่ 19 มิถุนายน 2521 ตามลำดับ ก็เพื่อไถ่ถอนจำนองที่ดินตามสิทธิของลูกหนี้ร่วมที่ระบุไว้ในคำพิพากษาตามยอมโดยเฉพาะไม่เกี่ยวกับการชำระหนี้ในส่วนของลูกหนี้ ดังนั้น หนี้ตามคำพิพากษาตามยอมดังกล่าวจึงถือได้ว่าเป็นหนี้ที่จะฟ้องร้องให้บังคับคดีไม่ได้ ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483มาตรา 94(1) เจ้าหนี้ไม่อาจขอรับชำระหนี้ได้ส่วนหนี้จำนวนที่สองในคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 11540/2520ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษานามยอมเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2520ลูกหนี้กับพวกยอมผ่อนชำระภายในวันที่ 15 ของทุกเดือน เดือนแรกภายในวันที่ 15 มกราคม 2521 หลังจากศาลมีคำพิพากษาแล้ว
ได้มีการผ่อนชำระหนี้แก่เจ้าหนี้รวม 3 งวด หลังจากนั้นไม่มีการชำระหนี้อีกดังนี้ เมื่อลูกหนี้ไม่ชำระหนี้ในงวดที่สี่ภายในวันที่15 เมษายน 2521 ถือว่าผิดนัดตั้งแต่นั้น อายุความเริ่มนับตั้งแต่วันที่ 16 เมษายน 2521 จนถึงวันที่เจ้าหนี้มายื่นคำขอรับชำระหนี้เมื่อวันที่ 12 เมษายน 2531 ยังอยู่ในระยะเวลา 10 ปี เจ้าหนี้อาจขอรับชำระหนี้ได้ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ.2483 มาตรา 94พิพากษาแก้เป็นว่า อนุญาตให้เจ้าหนี้ได้รับชำระหนี้เป็นเงินจำนวน 1,374,023.63 บาท จากกองทรัพย์สินของลูกหนี้ตามมาตรา 130 (8) แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.
