คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดปลายแหลมยาวประมาณ ๑ คืบเศษ แทงทำร้ายร่างกายนายสมชายอย่างแรงหลายทีที่บริเวณหน้าอก ช่องท้อง โดยเจตนาฆ่านายสมชายถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๖๙ โจทก์และจำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ไม่มีประจักษ์พยานรู้เห็นเลยว่า เหตุที่เกิดทำร้ายกันจำเลยหรือผู้ตายเป็นฝ่ายก่อเหตุ และพฤติการณ์ในขณะทำร้ายกันเป็นอย่างไรคงมีแต่คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยที่ให้การว่า วันเกิดเหตุผู้ตายต่อยจำเลยก่อนจำเลยจึงชกต่อยโต้กลับ แล้วเกิดกอดรัดฟัดเหวี่ยงจนทั้งคู่ตกลงไปในน้ำครำระหว่างนั้นจำเลยใช้มีดที่พกไปแทงผู้ตาย กับภาพถ่ายที่จำเลยแสดงท่าทางให้ถ่ายภาพประกอบคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลย โดยจำเลยไม่ได้อ้างเลยว่าวันเกิดเหตุผู้ตายมีไม้เป็นอาวุธ และรับว่าจำเลยไปนั่งรอผู้ตายที่ร้านนางเนี้ยวซึ่งเป็นปากทางเข้าบ้านผู้ตาย เมื่อพบกันผู้ตายต่อว่าจำเลยเกี่ยวกับเรื่องที่โต้เถียงกันในคืนก่อนเกิดเหตุ แล้วผู้ตายตรงเข้าต่อยจำเลยก่อน ข้อเท็จจริงจึงฟังได้ตามคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลย
การที่จำเลยพกมีดออกจากบ้านและไปนั่งรอผู้ตายในลักษณะดังกล่าวแสดงว่า จำเลยพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับผู้ตาย แม้ผู้ตายจะเป็นฝ่ายลงมือทำร้ายจำเลยก่อน ตามพฤติการณ์แห่งคดีก็ถือได้ว่าจำเลยสมัครใจวิวาทต่อสู้กับผู้ตาย การที่จำเลยทำร้ายผู้ตายจึงไม่เป็นการป้องกันรายงานการตรวจศพระบุว่าผู้ตายมีบาดแผล ๓ แห่ง คือถูกแทงที่หน้าอกด้านซ้ายทะลุเข้าโพรงหัวใจ หัวใจฉีกขาด ถูกแทงที่ช่องท้องใต้ชายโครงด้านซ้าย ลำไส้ใหญ่ทะลุฉีกขาดและมีบาดแผลที่เหนือข้อศอกซ้ายขนาด ๐.๕ x ๑ เซนติเมตร บาดแผลแรกและบาดแผลที่สองเป็นการถูกแทงโดยแรงที่อวัยวะสำคัญ เป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย ถือได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตาย
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
