คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องจำเลยข้อหายักยอก
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าคดีโจทก์มีมูล จึงมีคำสั่งให้ประทับฟ้องโจทก์ไว้พิจารณา หมายเรียกจำเลยแก้คดีและนัดสืบพยานโจทก์ครั้นถึงวันนัดก่อนจำเลยยื่นคำให้การ โจทก์แถลงว่าคดีตกลงกันได้แล้ว โจทก์ไม่ติดใจเอาความกับจำเลยต่อไป ขอถอนฟ้อง ศาลสอบจำเลยแล้วแถลงคัดค้านว่าศาลไม่ควรอนุญาต ศาลพิจารณาแล้วเห็นว่าเป็นคดีที่ราษฎรเป็นโจทก์ เมื่อโจทก์ยืนยันขอถอนฟ้องก่อนจำเลยยื่นคำให้การแก้คดี จึงอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง จำหน่ายคดีต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งเพิกถอนคำสั่งที่อนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง อ้างว่าเป็นคำสั่งที่ผิดระเบียบเพราะจำเลยคัดค้านการขอถอนฟ้องของโจทก์ ศาลจะอนุญาตมิได้
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า คำสั่งที่อนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องชอบด้วยกฎหมายแล้วไม่มีเหตุที่จะเปลี่ยนแปลงแก้ไข ให้ยกคำร้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์แถลงขอถอนฟ้องคดีก่อนที่จำเลยจะยื่นคำให้การ จำเลยแถลงคัดค้าน ศาลมีคำสั่งอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง จำหน่ายคดีจากสารบบความ คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวจึงเป็นการสั่งตามที่โจทก์แถลงขอมา กรณีไม่มีผลให้คำสั่งนั้นเป็นการโต้แย้งคำแถลงของโจทก์แต่ประการใด การที่โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลเพิกถอนคำสั่งโดยอ้างผิดระเบียบนั้น ข้ออ้างที่ยกขึ้นมานั้นมิใช่ข้ออ้างของโจทก์ในการที่ศาลพิจารณาคำแถลงขอถอนฟ้องของโจทก์ แต่เป็นข้ออ้างของจำเลย โจทก์จึงไม่มีอำนาจยกข้ออ้างดังกล่าวขึ้นมาเป็นข้ออุทธรณ์ได้
ศาลอุทธรณ์รับวินิจฉัยอุทธรณ์ข้อนี้ของโจทก์มาจึงเป็นการไม่ชอบ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาในปัญหาดังกล่าวจึงเป็นการฎีกาในปัญหาที่มิได้ว่ากันมาในศาลอุทธรณ์โดยชอบศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์และฎีกาของโจทก์
