เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่าจำเลยเป็นผู้พิมพ์โฆษนาหนังสือพิมพ์สยามนิกร พิมพ์ข้อความหมิ่นประมาท ถ.ปลัดอำเภอทับเที่ยงว่า ในคดีที่เสมียนสุขศาลาและเสมียนมหาดไทย ๒ คนทำร้ายเด็กขี่จักรยาน ๓ ล้อ ถ.ผู้สอบสวนได้แสดงกิริยาช่วยเหลือผู้ต้องหาเพื่อมิให้รับโทษ และว่า ถ.ขู่พะยานของผู้ถูกทำร้ายว่าถ้าให้การสมคำผู้ถูกทำร้ายแล้วจะเอาตัวขังหาว่าเป็นพรรคพวกกลุ้มรุมทำร้ายเสมียนทั้ง ๒ นั้น โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๑๑๖,๒๘๒,๒๘๔ และ พ.ร.บ.การพิมพ์ ๒๔๗๖ ม.๓๘ ก่อนลงมือพิจารณาโจทก์ตกลงว่าจำเลยได้ไปทำความตกลงกับ ถ.เจ้าทุกข์ ๆ ไม่ติดใจว่ากล่าวคดีส่วนตัวต่อไป โจทก์จึงขอถอนข้อหาตาม ม.๒๘๒,๒๘๔ คงขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๑๑๖ และพ.ร.บ.การพิมพ์ ม.๓๘ ศาลฎีกาตัดสินว่าข้อความที่จำเลยโฆษนานั้นเป็นเรื่องใส่ความอันทำให้เขาเสียชื่อเสียงเป็นความผิดตาม ม.๒๘๒ เท่านั้น มิได้มีถ้อยคำหรือข้อความใดเป็นการสบประมาทดูถูกหรือด่ารวมอยู่ด้วย จึงไม่เป็นความผิดตาม ม.๑๑๖
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษากลับศาลล่างทั้ง ๒ ให้ยกฟ้องโจทก์
