เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่า ป.ขายที่นาไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่แก่จำเลย แต่ปี พ.ศ.๒๔๕๙ โดยทำหนังสือกันเอง แลจำเลยได้ปกครองโดยอำนาจปรปักษ์ต่อมา ภายหลัง ป.ได้ทำสัญญาจะขายที่นารายนี้ให้โจทย์แล้วผิดสัญญา โจทย์ได้ฟ้องต่อศาล ๆ ตัดสินบังคับ ป. ให้ทำหนังสือขายนาแก่โจทย์ แต่ ป.หลบหนี จึงยังไม่ได้ทำหนังสือ ซื้อขาย โจทย์จึงฟ้องขอให้ขับไล่จำเลย ศาลล่างตัดสินยกฟ้อง โจทย์ฎีกา ฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ศาลจะตัดสินบังคับให้ ป. ขายที่รายนี้ให้โจทย์ก็ดี เมื่อ ป.ส่งที่รายนี้แก่โจทย์ไม่ได้เพราะขาดกรรมสิทธิ์แล้ว จำเลยได้ปกครองโดยอำนาจปรปักษ์ต่อมา โจทย์ก็ไม่มีกรรมสิทธิดีกว่าจำเลย
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
