คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดฐานอ้างนายต๋อยเป็นพะยานเพิ่มเติม ศาลชั้นต้นสั่งว่าตามประมวลวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๘๘ วรรค ๒ และ ประมวล วิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๕ โจทก์ต้องแสดงความจำนงพร้อมทั้งยื่นบัญชีระบุพะยาน จึงสั่งให้คืนคำคู่คำคู่ความให้โจทก์ไปทำมาใหม่ภายใน ๓ วัน โจทก์แถลงว่าไม่รับคืนโดยประสงค์ให้เป็นหลักฐานในสำนวนของศาลแล้ว
โจทก์ยื่นคำร้องขึ้นมาใหม่พร้อมด้วยบัญชีระบุพะยานศาลเรียกนายต๋อยมาเป็นพะยานตามอ้างในที่สุดศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์ในข้อเท็จจริง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์ในข้อเท็จจริงและคัดค้านคำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับคำร้องอ้างพะยานเพิ่มเติมศาลชั้นต้นไม้รับ อุทธรณ์คัดค้านคำสั่งโดยว่ามิใช่คำสั่งระหว่างพิจารณาและโจทก์ไม่อุทธรณ์เสียในขณะนั้นโจทก์อุทธรณ์คัดค้าน คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์ข้อนี้ของโจทก์ศาลอุทธรณ์สั่งว่าคำร้องขออ้างพะยานไม่ใช่คำคู่ความ คำสั่ง ศาลชั้นต้นที่สั่งให้คืนคำร้องไปทำใหม่เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาแต่เมื่อศาลชั้นต้นสั่งไปแล้วโจทก์ มิได้คัดค้านคำสั่งนั้นไว้คงยอมปฏิบัติตามโดยดี จะยกคำร้อง อุทธรณ์ของ โจทก์ ส่วนข้อเท็จจริงของคดีคงยืนตาม ศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาคัดค้านฉะเพาะคำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ให้ยกคำร้องอุทธรณ์ของโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์จะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ โจทก์คงฎีกาคัดค้านฉะเพาะคำสั้งศาลอุทธรณ์ที่ไม่ อัยยการให้อ้างนายต๋อยเป็นพะยาน แต่ ศาลชั้นต้นก็ได้อนุญาตให้อ้างในภายหลังแล้ว ในการวินิจฉัยชี้ขาดคดี ศาลก็ได้ วินิจฉัยคำนายต๋อยพะยานด้วยโจทก์มิได้เสียสิทธิ์ไปอย่างได้ การที่จะวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ไม่ทำให้เปลี่ยนแปลงข้อ วินิจฉัยของศาลล่างจึงให้ยกฎีกาโจทก์เสีย
