คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่าของโจทก์ โดยอ้างว่าสิ้นอายุสัญญาเช่า และได้บอกเลิกการเช่าแล้ว กับให้จำเลยชำระค่าเช่าที่ค้างชำระ. จำเลยต่อสู้ว่า สถานที่เช่าเป็นเคหะได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ในข้อขับไล่ส่วนค่าเช่าที่ค้าง ๓๖๐ บาท ให้จำเลยชำระให้โจทก์.
โจทก์อุทธรณ์,
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกา เห็นว่า พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าคุ้มครองผู้เช่าตลอดถึงครอบครัวผู้เช่าด้วย. ห้องรายพิพาทนี้ภริยาของจำเลยและ บุตรของจำเลยได้ใช้เป็นที่อยู่อาศัย แม้จำเลยจะมีภริยาอีก และอยู่อีกบ้านหนึ่งก็ดี ภริยาและบุตรของจำเลยที่อยู่ในห้อง พิพาทนี้ ก็ได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ. ควบคุมค่าเช่าฯ เพราะเป็นครอบครัวของผู้เช่า อยู่ในนามของผู้เช่าและโดย ภาระของผู้เช่าโดยตรง ถือได้ว่าผู้เช่าได้อยู่ในห้องรายนี้ด้วย. ฯลฯ ฯลฯ
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน.
