คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ ที่แก้ไขแล้ว มาตรา ๗, ๘ ทวิ, ๗๒, ๗๒ ทวิ ประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๒, ๙๑, ๒๘๙, ๓๗๑
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๘ ทวิ, ๗๒, ๗๒ ทวิ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙, ๓๗๑, ๙๑ ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗๒ จำคุก ๒ ปีลงโทษตามมาตรา ๗๒ ทวิ อันเป็นบทหนักกว่าตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๗๑ จำคุกจำเลย ๑ ปี ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ ให้ประหารชีวิตจำเลยแม้การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกระทงก็ตาม เมื่อกระทงหนึ่งมีโทษหนักถึงประหารชีวิตแล้ว จึงให้ลงโทษประหารชีวิตจำเลยเพียงสถานเดียว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยใช้ปืนยิงผู้ตายจนถึงแก่ความตายแต่ฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่าส่วนที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยในข้อหาตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ ตามที่โจทก์ฟ้องนั้นศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย เพราะโจทก์มีหน้าที่นำสืบให้เห็นว่าจำเลยกระทำผิดจริงแต่โจทก์มิได้นำสืบให้เห็นเลยว่า จำเลยกระทำผิดตามพระราชบัญญัตินี้อย่างไร ปืนที่จำเลยใช้กระทำผิดเป็นปืนมีทะเบียนหรือไม่ก็ไม่อาจทราบได้จึงลงโทษจำเลยไม่ได้ อย่างไรก็ตามข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๗๑ นั้น ย่อมลงโทษจำเลยได้เพราะปรากฏตามแผนที่สังเขปแสดงบริเวณที่เกิดเหตุว่าที่เกิดเหตุอยู่ในหมู่บ้าน
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๓๗๑ ลงโทษจำคุกจำเลย ๒๐ ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ และปรับจำเลย ๗๐ บาท ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๗๑ รวม ๒ กระทงจำคุกจำเลย ๒๐ ปีและปรับ ๗๐ บาท ไม่ชำระค่าปรับให้กักขัง ๑ วันข้อหาอื่นให้ยกเสีย.
