คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่านายกิมจำเลยเช่าห้องเลขที่ ๙๕ ตำบลสวนดอก อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง ซึ่งอยู่ในทำเลการค้า จำเลยเช่าเพื่อการค้าโดยมิได้มีหนังสือและไม่ได้กำหนดเวลาเช่า บัดนี้ไม่ประสงค์ให้โจทก์เช่า ได้บอกเลิกการเช่าแล้ว จำเลยไม่ยอมออก ขอให้ขับไล่ ฯลฯ นายกิมจำเลยต่อสู้ว่า นางเง็กมารดาจำเลยเป็นผู้เช่าอยู่อาศัย ได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ. ควบคุมค่าเช่าฯ โจทก์ขอให้เรียกนางเง็กเข้ามาเป็นจำเลยร่วม ศาลอนุญาต นางเง็กต่อสู้ทำนองเดียวกับนายกิมจำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกจากห้องพิพาทภายใน ๑ เดือน ฯลฯ และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน นางเง็กจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า ห้องเช่ารายนี้ในปัจจุบันอยู่ในทำเลการค้า และพวกจำเลยก็ทำการค้า ดังนั้นแม้ขั้นแรกจะเช่าเป็นที่อยู่อาศัยก็ดี แต่ในชั้นหลังนี้ เมื่อจำเลยผู้เช่าใช้ห้องเช่านั้นเป็นที่ประกอบธุระกิจการค้า จึงไม่ได้รับความคุ้มครองจาก พ.ร.บ. ควบคุมค่าเช่าฯ โดยนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ ๖๒๔,๖๒๕,๖๒๖,๖๒๗,๖๒๘,/๒๔๙๕ ส่วนข้อที่จำเลยฎีกาเรื่องศาลอุทธรณ์สั่งยกคำร้องขอถอนฟ้องของโจทก์ทั้งที่จำเลยยินยอมให้ถอนนั้น เห็นว่าคดีนี้จำเลย อุทธรณ์ฝ่ายเดียว โจทก์หาได้อุทธรณ์คดีนี้ไม่ ฉะนั้น โจทก์จึงไม่มีคำฟ้องชั้นอุทธรณ์ที่จะถอนฟ้องได้ ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
