คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกค้าของธนาคารจำเลยที่ 2 สาขาสิงห์บุรี โดยได้เปิดบัญชีเงินฝากประจำตามบัญชีหมายเลข 353 ในการฝากเงินดังกล่าวโจทก์ได้ให้ตัวอย่างลายมือชื่อของโจทก์ไว้แก่ธนาคารเพื่อตรวจสอบกับลายมือชื่อในใบถอนเงิน ต่อมาจำเลยที่ 1 ได้จัดทำใบถอนเงินฝากประจำปลอมขึ้น 2 ฉบับโดยจัดเขียนลายมือชื่อโจทก์ปลอมในฐานะผู้ถอนเงิน และผู้รับเงินแล้วกรอกรายการถอนเงินฝากจากบัญชีของโจทก์ และรับเงินไปจากธนาคารจำเลยที่ 2 สาขาสิงห์บุรี จำนวน 40,000 บาท และ 200,000 บาทเศษ โดยได้ลักสมุดเงินฝากของโจทก์ไปแสดงต่อพนักงานของจำเลยที่ 2สาขาสิงห์บุรี ในการนี้พนักงานไม่ได้ตรวจดูลายมือชื่อของโจทก์เปรียบเทียบกับลายมือชื่อที่ให้ไว้เป็นตัวอย่างให้ถี่ถ้วน และยอมจ่ายเงินในบัญชีของโจทก์โดยประมาทเลินเล่อในหน้าที่อย่างร้ายแรง
ทำให้เงินในบัญชีของโจทก์ขาดไปทำให้โจทก์ขาดดอกเบี้ยไปด้วย ขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้เงินแก่โจทก์พร้อมทั้งดอกเบี้ยถึงวันฟ้องรวม 280,105 บาท 71 สตางค์และให้ใช้ค่าเสียหายเท่ากับอัตราดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยที่ 1 ให้การว่า ไม่เคยปลอมลายมือชื่อโจทก์ ความจริงโจทก์ได้มอบฉันทะให้จำเลยที่ 1 ไปถอนเงินจากธนาคารจำเลยที่ 2 ขอให้ศาลพิพากษายกฟ้องจำเลยที่ 2 ให้การว่า ลายมือชื่อในใบถอนเงินเป็นลายมือชื่อโจทก์จำเลยที่ 2 ปฏิบัติหน้าที่โดยสุจริตปราศจากความประมาทเลินเล่อ จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ก่อนชี้สองสถานจำเลยที่ 1 ถึงแก่กรรมนางสมพรบุตรสาวจำเลยที่ 1ได้เข้าเป็นคู่ความแทนที่ผู้มรณะศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันรับผิดใช้เงิน 280,105 บาท 71 สตางค์แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ลายมือชื่อในช่องผู้ถอนเงินและด้านหลังใบถอนเงินไม่ใช่ลายมือชื่อของโจทก์อันแท้จริง และธนาคารจำเลยที่ 2 ยอมให้จำเลยที่ 1ถอนเงินไปทั้ง ๆ ที่ไม่มีใบมอบฉันทะของโจทก์มาแสดง และไม่ได้ความชัดว่าทางธนาคารได้ทำการตรวจพิสูจน์ลายมือชื่อโจทก์ในใบถอนเงินพิพาทที่จำเลยที่ 1 ทำมาโดยผิดระเบียบนั้นเปรียบเทียบกับตัวอย่างลายมือชื่อของโจทก์แล้วหรือไม่ จึงถือได้ว่า จำเลยที่ 2 ได้ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความประมาทเลินเล่อโดยไม่ใช้ความระมัดระวังและฝีมือเท่าที่เป็นธรรมดา จะต้องใช้และสมควรจะต้องใช้ในกิจการธนาคารอันเป็นอาชีวะของตนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 659 วรรคสาม จำเลยที่ 2 จึงต้องรับผิดต่อโจทก์ดังฟ้องพิพากษาแก้เป็นว่า ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
