คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยกับพวกเป็นเจ้าพนักงานตำรวจ จำเลยเคยมีสาเหตุอยู่กับโจทก์ได้บุกรุกเข้าไปในบ้านโจทก์หาว่าโจทก์ลักลอบเล่นการพะนัน โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๓๒๗-๓๒๘-๓๒๔-๓-๒๖๘-๒๗๐
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีความผิดฐานบุกรุกในเคหะสถานตาม ม.๓๒๙ ตอน ๒ แม้โจทก์จะมิได้อ้างมาตรานี้ขอให้ลงโทษจำเลย ศาลก็มีอำนาจลงโทษได้ตาม ม.๑๙๒ วรรค ๔ จำเลยฎีกาว่า ม.๑๙๒ วรรค ๔ แห่งประมวลวิธีพิจารณาความอาญา หาคุ้มครองถึงกฎหมายอาญาซึ่งบัญญัติไว้ฉะเพาะสำหรับความผิดส่วนตัวไม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า มาตรานั้นใช้บังคับคดีอาญาทั่วไป ศาลอุทธรณ์หยิบยกมาตรานั้นมาบังคับคดีนี้ชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตาม
