คำฟ้องและคำให้การ
คดีทั้งสี่สำนวนนี้ศาลรวมพิจารณาและพิพากษาโจทก์ฟ้องอย่างเดียวกันว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินและโรงเรือนซึ่งตั้งอยู่ในที่ดินนี้ ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากโรงเรือนและที่ดิน กับให้ใช้ค่าเสียหายจำเลยต่อสู้ทำนองเดียวกันว่า นายผุดเช่าที่ดินจากเจ้าของเดิมแล้วปลูกโรงเรือนพิพาทขึ้น ต่อมานายผุดได้ขายโรงเรือนเหล่านี้ให้พวกจำเลย พวกจำเลยได้เช่าที่ดินนี้จากเจ้าของที่ดินต่อมาโจทก์ไม่มีสิทธิขับไล่จำเลยศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้ขับไล่จำเลยออกจากโรงเรือนและที่ดินและให้ใช้ค่าเสียหายจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องเฉพาะข้อที่ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากโรงเรือนพิพาท นอกจากที่แก้ให้คงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยทั้งหมดฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่าคำขอท้ายฟ้องทุกสำนวนของโจทก์มีว่าขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากที่ดินและโรงเรือน ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่ออกจากที่ดินแต่สถานเดียว จึงไม่ใช่พิพากษาเกินคำขอพิพากษายืน
