เนื้อความคำพิพากษา
จำเลยใช้เรือมาดเป็นพาหนะ บรรทุกข้าวออกนอกเขตจังหวัดเป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรมการสำรวจและห้ามกักกันข้าวซึ่งได้ประกาศและกำหนดเขตไว้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติสำรวจและห้ามกักกันข้าว 2489 มาตรา 10, 13 กับให้ริบของกลางจำเลยอุทธรณ์ ขอให้งดการริบเรือมาดของกลางโดยอ้างว่าเป็นเรือของผู้อื่น จำเลยเช่ามาศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้คืนเรือแก่จำเลยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า พระราชบัญญัติสำรวจและห้ามกักกันข้าว บัญญัติไว้ชัดว่า การขนย้ายข้าวออกนอกเขต ฯลฯ ให้ริบข้าวรวมทั้งสิ่งบรรจุและพาหนะใด ๆ ที่ใช้ในการบรรทุกข้าวนั้นเสีย เรื่องนี้จำเลยใช้เรือมาดของกลางเป็นพาหนะบรรทุกข้าวออกนอกเขตจึงต้องริบเรือนั้นเสียด้วย โดยไม่ต้องคำนึงว่า การบรรทุกข้าวเป็นปัจจัยสำคัญหรือไม่เพราะกฎหมายบังคับไว้ให้ต้องริบ ส่วนข้อที่จำเลยว่าเป็นเรือที่เช่าเขามานั้น จำเลยไม่มีหลักฐานอย่างใดมาพิสูจน์ จึงต้องฟังว่าเรือของกลางเป็นของจำเลยเอง
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษากลับให้ริบเรือตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
